Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 

Over de knikkende knieen van een ezel (Marcus 11: 1-11)
Preek afkomstig van Ds. G. Naber van de Gereformeerde Kerk te Sliedrecht.

       

Liturgie

Welkom & Mededelingen
Intochtslied: Ps. 118: 9 ?Dit is de dag, die God deed rijzen?
Stilte
Votum & Groet (alternatief vormgegeven ivm. Kindernevendienstproject)
Gebed om schuldvergeving ? Vrijspraak
Wetslezing (uit Dtn. 6)
Zingen na de wetslezing: Gz. 117: 1,2 ?Hoe zal ik U ontvangen?
Gebed om de nabijheid Gods
Kinderen komen naar voren (praatje) en gaan naar de kindernevendienst
Bijbellezing I: Jeremia 4: 19 ? 5: 1
We zingen: Gz. 285: 2,4 ?Geef vrede, Heer, geef vrede?
Bijbellezing II: Marcus 11: 1-11
Zingen: Ev. Liedbundel 408: 1,2,3 ?Hosanna, Hosanna?
Preek
Antwoordlied: Gz. 119: 1,2,3,4 ?Richt op uw macht?
Kinderen komen terug van de kindernevendienst (aandachtsmoment- praatje)
Toelichting op het liturgische bloemstuk: Gedicht (gelezen door Nelly Bons)
De doop: Formulier (uitleg wat de doop is); we zingen: ?Verbonden met vader en moeder? (lied 79, GRZ); doopvragen aan de ouders; de doop van Jasmijn en Lucas + Zegenspreuk; kaarsaansteken; de kindernevendienstkinderen zingen tijdens het kaarsaansteken: ?Je bent gedoopt, je krijgt een kaars?;
Gebed
Collecte
Slotlied: Gz. 44: 1,2,3 ?Dankt, dankt nu allen God?
Zegen, met gezongen? ?Amen?

Preek

Gemeente van onze Here Jezus Christus!

Elk jaar, als ik met Palmpasen, als ik op de laatste zondag voor Pasen, het verhaal weer lees over Jezus, over Jezus die intocht houdt in Jeruzalem, intocht in Jeruzalem als een koning, met tal van mensen om Hem heen, die Hem begroeten met Palmtakken in hun handen? elk jaar als ik dit tafereel dan weer voor me zie, is het eerste dat ik dan voor me zie, het beeld van de knikkende knieën! De knikkende knieën van de ezel die Jezus draagt!

Knikkende knieën

De knikkende knieën van de ezel! Want bij de ezel gaat het om een veulen, een jong dier, dat ? dat komt er dan ook nog bij - nog nooit door iemand bereden is! Was dat niet onvoorstelbaar spannend voor Jezus om op zo'n dier te gaan zitten? Zo'n dier houdt het maar n?t, zou je kunnen zeggen! Er hoeft maar dat te gebeuren, en het dier zakt in elkaar of gaat er met Hem vandoor! Wat een keuze van Jezus, om juist op zo'n onervaren, wankel dier intocht te willen houden in Jeruzalem!

Hoe anders, hoe anders moet de intocht geweest zijn in Jeruzalem, van de Romeinse veldheer Vespasianus, in het jaar 70, een paar jaar eerder, voordat Marcus zijn evangelie en ook ons verhaal van vanmorgen heeft geschreven. In het jaar 70 veroverde de latere Romeinse keizer Vespasianus de stad Jeruzalem en maakte haar met de grond gelijk, als straf, omdat er teveel opstanden in het land waren geweest! En toen Vespasianus Jeruzalem introk en mensen krijgsgevangen maakte en de schatten uit de tempel ging roven en ontheiligen, toen heeft h?j waarschijnlijk op een groot p??rd gezeten, h??g te paard. Zittend op een beproeft paard, dat al heel veel slagvelden heeft gezien!

Wat een verschil met J?zus, zittend op een onervaren ezel met knikkende knieën! Zijn intocht en macht is geen toonbeeld van kracht en soevereiniteit. Zijn intocht en macht houdt het maar n?t!

Spannend: op pad gaan met niets anders dan iets anders als ?bewapening? dan de beloften van de Heer

Toch wordt Jezus door tal van mensen begroet. Door tal van mensen op dat moment begroet als de nieuwe k?ning. Als de nieuwe k?ning die het eens anders zal doen als al de andere koningen op aarde! Hij ? zo hopen ze ? zal Israël bevrijden! Zal Israël bevrijden en uitleiden uit de mis?re evenals eeuwen eerder M?zes dat heeft gedaan, ook zo'n van man n?ks, met niets indrukwekkends in zijn handen! Toen hij Israël uit Egypte leidde, deed ook hij dat met niets anders als bewapening dan de beloften van de Heer. Zo is dat hier nu ook bij Jezus.

Er zijn veel mensen die Hem begroeten als de nieuwe koning. Je mag misschien wel zeggen, als de ?prins? in een sprookje die jonkvrouwe Israël verlossen en bevrijden zal van haar gevangenschap. Want zo ervaart Israël op dat moment z'n eigen leven. Als een gevangenschap, als een gebonden-zijn aan wat het leven je oplegt.

Jeremia 4: een stad (Jeruzalem) in oorlog

Ik heb eens een gedeelte uit Jeremia 4 laten lezen, om te beschrijven hoe het volk Israël zijn eigen leven ervaart. Het is geen leven waar je sprankelend en vrij en vrolijk je eigen gang zou kunnen gaan. Maar het is een leven, dat maar niet wil vlotten. Het is een leven dat is alsof je als mens verovert wordt door allerlei nare dingen. ?Ramp op ramp wordt gemeld, heel het land gaat te gronde??. Overal zie je niets anders dan strijdvaandels en hoor je niets anders dan ramhorens die ten oorlog blazen. De aarde, ?de aarde?, zegt Jeremia, is ?woest en doods?, zie ziet er uit als nog voor de schepping van het Paradijs, ?elke boomgaard is een woestijn?, en de bergen? Toonbeeld van wat machtig is en stabiel en indrukwekkend, ?wankelen?! Er is geen stabiliteit meer in het land. En er is geen god meer, geen god die het allemaal nog overeind houdt, die het ergste gaat voorkomen. Ook hij is het land al lang ontvlucht. Want ja, wat wil je ook, als niemand je meer ziet zitten. Soms kan het dan zelfs lijken, alsof God je in de steek wil laten, je wil afstraffen, alsof Hij er dan ? als jij ook niet wilt ? even niet meer voor je is. ?Juda, jij, bent tot ondergang gedoemd?, zegt Jeremia, ?wat, wat wil je nu nog (gaan) doen??? Er is niet meer zoveel wat je nog doen kunt!!

Je zou het misschien nog een keer kunnen proberen. Je zou jezelf misschien nog, toch nog een keer kunnen gaan opsmukken, een mooi roodscharlaken kleed gaan aantrekken en je met goud gaan tooien, blink blink, en je ogen willen gaan opmaken, om zo toch nog iets, iemand te verleiden ? als een hoer ? te verleiden je te helpen, maar ?tevergeefs maak je je mooi. Je wordt door je minaars verworpen. Zij (ook zij) staan je nu naar het leven.? En zo eindigt het tafereel dat Jeremia schetst, in één grote schreeuw van die vrouw. Ik hoor een kreet van p?jn, als van een vrouwe die de eerste keer baart.? Een schreeuw van pijn! ? Ik krimp ineen van p?jn?, zegt de vrouw. Ik bezwijk in de handen van moordenaars.? ? Zo gaat de vrouw haar einde tegemoet.

Wat moeten wij nu aan met al deze dingen? Hebben wij hier allemaal nog iets mee te maken? Of is dit allemaal alleen maar een ver-van-mijn-bed-show, we kijken ernaar, verb?zen ons, en verder gaan wij maar gewoon weer onze gang?

Oorlog, zo'n soort oorlog, zoals die beschreven wordt bij Jeremia, zoals die dan ook gebeurd is, nog ten tijde van Jeremia in 587 voor Christus (toen Jeruzalem veroverd werd door Nebukadnezar), en dan weer 70 na Christus (toen Jeruzalem weer werd veroverd en vernield door de Romeinen)?, dit soort oorlogen, waar echt nergens meer hulp en heil te vinden is, kennen wij gelukkig niet meer. We leven al meer dan 60 jaar als volken in vrede met elkaar.

Solide geborgenheid gezocht

Maar de achterliggende, diepere vraag, die bij dit alles meespeelt, die kan ons denk ik wil eens raken! Dat is de vraag naar de geborgenheid in ons leven. Hoe geborgen is ons leven! In hoeverre kan het leven zelf, waar wij in staan, ons mensen voorzien van wat wij nodig hebben en ons mensen voorzien van ons gelukkig maakt. Wij mogen bijvoorbeeld vanmorgen gaan dopen, dat wil zeggen dat er twee kinderen geboren zijn. Nou, ook dan komt toch best de vraag op: wat hebben wij die kinderen nou eigenlijk te bieden, vanuit het leven z?lf! Hoe solide, hoe degelijk en duurzaam is het leven eigenlijk, in hoeverre kun je op het leven ??n. Ik schrok best een aantal weken geleden, toen ik ergens las, dat het aantal ouders toeneemt dat maar liever geen kinderen meer op de wereld wil zetten omdat de toekomst zo onzeker is en er zo ongelofelijk veel problemen zijn! Nog nooit in de mensengeschiedenis is er ergens 60 lange jaren vrede geweest, zoals nu, wanneer gaat dit over, wanneer stort onze mooie welvaartsstaat in?

Daarnaast heb je natuurlijk ook nog je persoonlijk leven. En ook dat kan wel eens best een ramp worden, natuurlijk. Van tevoren bedenk je het allemaal wel mooi: je bent jong en gezond en je wilt wat?, je volgt een opleiding, gaat trouwen of ook niet, geniet van je dik inkomen en van je familie en de mensen om je heen, prachtig allemaal. Maar de vraag, die dan opkomt is ook: wat moet het allemaal worden, als er dan toch een keer een kink in de kabel komt, het allemaal toch niet meer zo voorspoedig gaat? Als je ziek wordt bijvoorbeeld, of met je relatie wil het niet meer zo, of op je werk werkt alles tegen. Hoe houd je dan nog de m?ed erin!? Waar haal je dan je kr?cht vandaan?! Je inspiratie (de zin om te leven) om daar te gaan!? Wie of wat houdt je dan overeind?

Je alleen maar gaan ?spiegelen? aan anderen helpt soms gewoon niet meer

De natuurlijk gang van zaken is dan vaak dat wij ons gaan spiegelen. Ons gaan spiegelen aan mensen die dit allemaal ? het weerbarstige leven ? dan ook al een keer hebben meegemaakt, en nu nog meemaken? Daar gaan wij ons dan graag aan spiegelen, zij, zij hebben dan vast wel adviezen voor ons, wat wij dan het best kunnen gaan doen. Hoe wij in onze mis?re het best kunnen standhouden! En wat we moeten doen. ? Mensen, aan wie we ons kunnen spiegelen, ze worden ons daarom ook voorgeschoteld, overal en altijd, vooral op de televisie, in series als ?Goede tijden, slechte tijden? of in talkshows als die van Catharine Keyl. Zo redden we het dan vaak nog wel weer een tijdje. En voor de rest zeggen we dan ook vaak: probeer altijd zo lang mogelijk positief te blijven! Wees niet zo somber! Maar maak er nog iets van, voorzover het van jou afhangt! Maak je op! En maak je mooi! Haal uit het leven, wat er nog inzit! ? En dat is natuurlijk ook heel belangrijk! ? Maar, wat doe je (misschien is die vraag wat somber gesteld), maar wat doe je als ook dat allemaal niet meer helpt!? Als je leven ook dan niet echt meer wil opbloeien tot iets leuks, maar gewoon te weerbarstig blijkt te zijn?

Waar haal je dan je inspiratie, je heil en (eigenlijk gaat het dan daar om) bevrijding en verl?ssing vandaan?

Verlangen naar verlossende hulp van buiten

Aan het einde van onze eerste lezing van vanmorgen, nodigt de profeet Jeremia ons mensen uit, om ? altijd als je je midden in de ellende bevindt ? om altijd weer opnieuw op zoek te gaan. ?Zwerf door de straten van Jeruzalem, vraag na, kijk om je heen, z?ek op de pleinen of er (??n) iemand is, die rechtvaardig handelt, en die naar eerlijkheid streeft.? Jeremia nodigt ons uit om midden in ons leven niet bij onszelf te blijven staan, bij onszelf en ons eigen leven, maar op zoek te gaan naar de prins op het witte paard, die ons helpen kan en die ons wel verlossen wil en kan ? omdat hij ons verk?est. Omdat hij van ons houdt.

Eeuwenlang hebben mensen zo gezocht naar iets, naar iemand, en niet werkelijk iets gevonden. Tot het moment dat er 2000 jaar geleden het moment aanbrak dat mensen die knikkende knieën zagen van het veulen van een ezel, met een man erop! Hij was geen grote koning in de algemene zin, Hij zat niet hoog te paard, als iemand die het leven wel even van boven zal managen en besturen. Nee, hij zat met ons mensen m?dden in ons leven op één moment. Ook zijn leven ?hield het maar net?, en maar enkele dagen na zijn intocht in Jeruzalem wordt ook zijn leven, evenals dat van ons zo vaak, gekruisigd! Hij gaat met ons samen ten onder.

Begroet de nederige God vol van liefde die kwetsbaar naast je staat

Maar ondertussen is en blijft Hij rechtvaardig en eerlijk, zet Hij zich voor ons in, dient Hij ons tot in de dood, heeft Hij alles, alles voor ons over. Houdt Hij van ons als een bruidegom van zijn bruid, en klopt Hij bij ons aan! En Hij nodigt ons uit van ons leven, dat doorgaans alleen een speelveld van alleen maar m?chten is, een speelveld van de l?efde te maken. Waar de een van de ander houdt en zo ver mogelijk met de ander meegaat.

Zo-meteen willen we gaan dopen. Twee kinderen die onlangs geboren zijn, willen wij de prins op de ezel aanbevelen, de nederige God vol van liefde, die met ons meegaat in ons leven op een manier dat het maar net houdt, maar het houdt stand! Jezus is God-in-persoon die ons eindeloos liefheeft en eindeloos verkiest. Zijn liefde is ons mensen altijd een stapje voor. Waar wij ook zijn, wat wij ook mee moeten maken in ons leven, God is er ook al en gaat met ons mee, als steun en toeverlaat, als bevrijder en verlosser!

We mogen dus met vertr?uwen het leven tegemoet gaan! Het leven zelf is weliswaar niet altijd zo mooi! Maar het koninkrijk van de liefde van God en mensen voor elkaar wel! Dit koninkrijk van de liefde is zwak, is aangevochten, wordt altijd weer van alle kanten bedreigd. Maar dit koninkrijk van de liefde, die de ander ziet en waardeert en die blij is met de ander? dit koninkrijk is sterker, sterker als elke imponerende macht, elk imponerend succes, elke verpletterende valse schoonheid en als elke dood. Deze liefde is gewoon l?efde puur. Van iemand die met knikkende knieën bij ons aandient op een ezel.

Hij - in al zijn onschuld en in al zijn eenvoud - is het waard gezien en gewaardeerd en verheerlijkt te worden -- en te worden ??nbevolen. Amen.

Kopieerrechten: © copyright Kerken.com, 2002 - 2010.
Niets uit deze uitgave mag gepubliceerd of vermenigvuldigd of openbaar gemaakt worden in welke vorm dan ook, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de webmaster van Kerken.com en de bijdragende predikant. Voor vermenigvuldiging ter voorbereiding van, en openbaarmaking tijdens de zondagse eredienst is het wenselijk de predikant hiervan op de hoogte te stellen. Dit kan met behulp van het hiervoor bestemde formulier 'preek gebruiken'. Ter voorbereiding van bijbelstudie(bijeenkomsten) is geen toestemming nodig.
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2019 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter