Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 

Over de ongebreidelde energie bij het volgen van je roeping (Richteren 7: 1-9; 16-22)
Preek afkomstig van Ds. G. Naber van de Gereformeerde Kerk te Sliedrecht.

       

Liturgie

Welkom & Mededelingen
Intochtslied: Ps 147: 1,7 ?Lof zij den Heer, goed is het leven?
Stilte, votum & groet & Klein Gloria
Gebed
Leefregel
Zingen na de leefregel: Ev. Liedbundel 377: 1,3 ?U bid ik aan?
Gebed
Bijbellezing 1: Rechters 7: 1-9; 16-22
Wij zingen: Ps 18: 8 ?Gij immers zult het arme volk verhogen?
Bijbellezing 2: 1Korintiers 1: 26-31
Wij zingen: Ev. Liedbundel 186a (1,2,3) ?Leid mij, Heer?
Preek
Antwoordlied: Gz 427: 1,6,7 ?Beveel gerust uw wegen?
Gebed
Bevestiging ambtsdrager
Zingen: Gz 456 (1,2,3) Zegen ons, Algoede?
Herdenking overledene
Zingen, na het herdenkingsmoment van stilte: Ps 68: 7 ?God zij geprezen?
Collecte
Slotlied: Gz 44: 1,3 ?Dankt, dankt nu allen God?
Zegen, met gezongen ?Amen?

Preek

Gemeente van onze Here Jezus Christus!
Ik weet niet of jullie dat niet ook eens een keer hebben meegemaakt, zo'n situatie, dat je denkt: ?wat hier gebeurt, dat kan toch niet langer zo doorgaan! Waarom zegt hier niemand wat van! Wat doet niemand iets! Waarom staat niemand op om actie te ondernemen!? ? En dan denk je bij jezelf: ?of zal ik het doen!??

Het gevoel dat het allemaal toch niet langer zo door kan gaan

Je loopt over straat en je ziet hoe een groep jongeren aan het klieren zijn. Ze zijn half dronken en trekken door de straat en trappen tegen alles aan wat ze maar tegenkomen: vuilnisbakken, fietsen, auto?s. en ze gaan maar door. ?Waarom zegt niemand daar iets van? Doet niemand daar toch iets aan?? Of op je werk: je ziet hoe een van je collega?s altijd weer het buitenbeetje is, wat meer verlegen, wat meer de zonderbok, wat meer de man om je op af te reageren. Hij mag er in de pauze niet bij komen zitten. Hij hoort er gewoon niet bij. En je zou er wel eens wat van willen zeggen, zo van: ?dat kun je toch niet maken!? Maar ja, heb daar maar eens de durf dan voor!

Waarom zegt hier niemand wat van! Waarom doet niemand iets! Waarom staat niemand op om hier tot actie over te gaan! Z??n situatie, zo'n situatie had je vroeger ook in Israël, ten tijde van Gideon!

Gideon de ?hakker? die dingen wil laten ?kappen?

Gideon is iemand die van duidelijke verhoudingen houdt, van het recht van het kwetsbare op enigszins menselijk in het leven te mogen staan? En hij kan het niet goed kan hebben, als mensen dan zomaar over andere mensen heen walsend, kwetsend en vernielend hun gang mogen hebben. Gideon is iemand die is zoals zijn naam dat ook al zegt, als je die naam gat vertalen: de hakker! Gideon houdt van ?kappen?, zou je kunnen zeggen. Van ?en nu kappen?, van zeggen, nu is het afgelopen. Hij is een man van ?geen woorden maar daden? in naam van het recht. En bij hem zijn het dan daden die ontwaken in een gevoel van misnoegen, dat de dingen zoals die er nu voorstaan en zoals die nu gaan, toch niet gewoon maar door mogen gaan. Dat iemand daar dan toch iets in vredes naam wat aan moet gaan doen!

Een leven dat zich benauwd voelt

En dit misnoegen, dit onbehaaglijk gevoel, dat krijgt hij, staat er een tweetal hoofdstukken eerder in de bijbel?, dat krijgt hij als hij aan het dorsen van het graan is.

Gideon is een boerenzoon, en dat dorsen van het graan dat moet je eigenlijk op een heuvel of op een berg doen, zodat je het graan omhoog kunt slingeren en dan alles wat niet bij het graan hoort, wegwaait. Maar Gideon, staat er in de tekst, dorst zijn graan op dat moment niet op een heuvel, maar, staat er, in een wijnpers! En dat hoort eigenlijk niet zo, dat is een verlegenheidsoplossing! Want de Midjanieten zijn in het land, kameelberijdende nomaden die hun thuis hebben in de woestijn ten oosten van de Jordaan en die van niets anders leven dan van rooftochten!

Kijk, Gideon hoort bij een van de stammen van het volk Israël die net het land Kanaan zijn binnengetrokken. En die daar nou proberen een existentie op te bouwen, als nieuwe inwoners van het land. Dat lukte hun aardig, maar het was nog wel een heel kwetsbare situatie voor de stammen van Israël. Zij hadden nog geen verbond met elkaar gesloten en waren nog een zwak, versplinterd volk, een zwak volk dat het nog niet had gehaald om heel het land Kanaan te veroveren en te bezetten. De stammen van Israël waren toen afzonderlijk van elkaar alleen nog maar op het platteland gesetteld. En eigenlijk was het zelfs zo dat zij - met de weinige middelen die ze hadden - het land verbouwden in het land Kanaan, dat eigenlijk ?ver was, dat brak lag. Tegen de sterke steden vol met sterke soldaten met ijzeren wapens, konden ze niet op.

De situatie waarin het volk Israël toen verkeerde, was dus kwetsbaar, uiterst kwetsbaar daar op het platteland. Men was voornamelijk afhankelijk van de oogst van dat land. Maar zoals gezegd, als de oogst er dan was, geoogst kon worden, kwamen de Midjanieten altijd aanzetten, nomaden op kamelen die stroop- en rooftochten in het land ondernamen! En deze lui waren oervervelend. Ze pakten altijd de oogst van je af, net op het moment dat je ze binnenhad. En dus vandaar dat Gideon zijn graanoogst niet in het openbaar, op een heuvel, aan het dorsen is, maar in een wijnpersbak, ergens binnen in een huis of tent.

Als de stem van de roeping zich bij je meldt

En terwijl hij daar zo in het verborgene ploetert, hoort hij dan opeens een stem (de stem van een engel, staat er in de Schrift, en dat is dan vaak je eigen stem, een stem in je, vol van licht), dat hij ger?epen is, geroepen is om dit allemaal zo niet langer door te laten gaan! Dat hij geroepen is, om er wat aan te doen! Dat h?j nu moet opstaan en er wat aan moet gaan doen, hij de ?hakker?, hij die van ?kappen? houdt. Hij hoort nu de stem die hem influistert dat de dingen nou eens ?fgelopen moeten zijn!

Zich langzamerhand gewonnen geven aan je roeping

Vervolgens lezen we dan in de tekst, dat Gideon eerst nog zeer aarzelt. Hij heeft iets van: ?waarom ik! Waarom niet de anderen!? En wie garandeert me dat ik het dan ook haal, wat ik doen wil: me verzetten tegen de Midjanieten? Want de Midjanieten zijn geen mietjes!? ? Maar de stem die hem roept, die stem vol van licht ? die blijft maar aan hem te trekken. Misschien kennen wij dat ook wel. Dat wij dan ook wel eens doorhebben: nu zijn w?j het die het moeten gaan doen! Wij en niemand anders! En we zullen geen rustige nacht meer hebben, als wij nu niet gaan opstaan en wat gaan doen aan de situatie!

Maar dan zien we, dat Gideon, de hakker, die er eerst wel nog flink tegenaan hikt, zich langzamerhand gewonnen geeft! Op het moment dat de engel, de stem vol van licht tegen hem zegt: Jij kunt het halen, Gideon! Want de Heer is (ook) met je, en jij, jij bent een krachtige held (die veel in zijn mars heeft)?, geeft hij zich gewonnen aan zijn roeping!

De ongebreidelde energie van een verse roeping

En dan trekt hij de Midjanieten tegemoet! De Midjanieten die zich in een valei hebben gelegerd! Gideon verzamelt een leger om zich heen, dat hadden de 10 boerenstammen van Israël toen met elkaar afgesproken. Ze zeiden: ?Wij hebben nog geen gezamenlijke koning, we zijn liever nog onafhankelijk van elkaar. Maar als er nood aan de man is, als we aangevallen worden en dan toch ook eens oorlog moeten gaan vieren, staan wij onze mannen aan elkaar af en trekken we gezamenlijk op.? Met die mannen trekt Gideon op richting Midjanieten! 32 000 man heeft hij bij elkaar kunnen krijgen! Dat is nogal wat! Daar kun je wel een slag mee slaan! Verpletterend en al!

Misschien mogen wij dit grote aantal wel zien (wel wat vergelijken), met de grote kracht, de grote energie en daadkracht, die ook wij zelf wel eens ontplooien, op momenten dat wij eerst zijn gaan aarzelen, maar dan, als de kogel dan toch door de kerk is, en tot actie willen overgaan! Eerst zeggen we: ?waarom doet daar niemand iets aan! Iemand moet toch nu gaan opstaan en er iets aan doen, aan die misstanden!? ? En als wij dan hebben ontdekt, dat wij zelf de man of de vrouw zijn, die het moeten doen, die moeten gaan opstaan? Als wij dat dan eindelijk hebben ontdekt, en ons aan die roep ook gewonnen hebben gegeven: dan gebeurt het vaak bij ons, dat wij ons opeens helemaal, maar dan ook helemaal in de zaak gaan st?rten! Dan wil je op de jongeren die je is nachts op straat tegenkomt, en die tegen alles aantrappen en die alles kapotmaken, met kracht afgaan en eens duidelijk je mening zeggen! Gaan dreigen ook! Met de politie en al! ? Maar of dat dan wel de goede weg is, om zo impulsief met al je vereende krachten op je doel af te gaan? Menigmaal is het dan al wel eens misgegaan, is de situatie dan ge?scaleerd!

De eerste opdracht van God in zijn roep: beteugel je kracht

En daarom, lezen we in onze tekst, trekt God weer opnieuw naar Gideon toe. En spreekt Hij hem opnieuw aan, dit keer niet om hem te zeggen dat hij zijn geweten, zijn roep moet volgen, maar dit keer: om hem te zeggen dat hij het wel goed moet aanpakken! Dat hij alles goed voorbereid en met zorg moet uitvoeren! ?32 000 man zijn veel te veel!? Want als je dan later zo op deze manier gaat winnen, wordt de wereld er vast niet beter van!? Zegt God tegen hem. ?Dan zeg je later: ik, Gideon, heb het zelf gedaan, uit eigen kracht! Dan wordt je overmoedig in je strijdlust!?

Gideon moet niet zo overweldigend krachtig, maar in alle wijsheid op pad gaan, met minder mannen. En daarom geeft God Gideon de opdracht mee, om eerst heel wat mensen thuis te laten. Om te beginnen al de mensen, die er sowieso niet zo voor voelen om dit nu allemaal te gaan doen! ?Laat al de mensen, die bang zijn maar gaan?, zegt God tegen Gideon. ?Je moet mensen niet dwingen tot de oorlog!? - En wat blijkt dan? Nadat iedereen die bang is, is uitgeselecteerd, blijven er van de 32 000 alleen nog maar 10 000 man over. Mannen die dan niet meer bang zijn voor de strijd!

Maar God vindt dit aantal ook nog veel te veel. Daarom geeft Hij Gideon de opdracht, nog meer mensen uit te selecteren. Hij moet zijn mensen water laten drinken in een plas. En dan moet hij de mannen uitkiezen, die ? heel opmerkelijk ? er voor gaan liggen en die het water direct met de tong gaan oplikken. De andere mannen, die het water ? zoals wij het zouden doen - met hun hand naar zich toevoeren, die moet hij laten gaan. Nou dat zijn, blijkt dan ook, de meesten: van de 10 000 man mogen 9700 man dan ook naar huis gaan, want een mens is toch geen hond??

Wij weten eerlijk gezegd niet goed, waarom God toch deze wat vreemde manier van uitselecteren aan Gideon oplegt. Zou het kunnen zijn, dat God hier voor de strijd mensen nodig heeft, die ? evenals honden ? niet bang zijn om in het vieze stof te gaan liggen, en die ? evenals honden ? heel goed luisteren kunnen, naar wat er speelt en naar wie hun baas is? We weten het niet!

Maar zo blijven er dan tot slot van de pakweg 30 000 man maar 300 over voor de strijd. Wat moet dat dan toch nog worden!? Kun je met 300 man wel een echte strijd gaan voeren! ? In ieder geval is de energie en de slagkracht en daadkracht van Gideon, die hij in het begin had, net nadat hij zich aan zijn roeping gewonnen heeft gegeven, en de kogel door de kerk was, al aardig ingekrompen.

De tweede opdracht van God in zijn roep: zoekt niet de kwantiteit maar de kwaliteit op

Hij weet dat hij het nu niet meer van zijn slagkracht moet hebben! Niet van het: gewoon zo maar op je vijand inmeppen! Hij weet nu dat hij het anders aan moet pakken, sluwer! Door zijn verstand te gebruiken! Nu de grote kwantiteit van zijn leger in gekrompen, moet hij het hebben van de kwaliteit! Van de finesse, van de aandacht voor het kleine detail, van toeslaan juiste moment met de juiste middelen!

God laat Gideon dan dus op pad gaan, zijn vijanden tegemoet, met 300 man die niets anders bij zich hebben dan een ramshoorn, een kruik en een fakkel. Niet eens hun wapens nemen ze mee, de Israëlieten. En dan sluipen ze midden in de nacht naar de Midjanieten toe, en bezorgen hen met deze attributen de schrik van hun leven. Ze hoeven hun eigen wapens n?et eens te gebruiken, de Israëlieten! De Midjanieten schrikken zich wezenloos als de Israëlieten op hun ramshorens gaan blazen! [Het is trouwens ook een vreselijk geluid, zo midden in de nacht, als je het niet verwacht! Als het zware geluid van een schip!] En dan breken ze de kruiken kapot, en maken daarmee een geluid, alsof ze alles daar in het kamp van de Midjanieten aan het kapotslaan zijn. En met hun fakkels die ze zwaaien, lijkt het erop alsof alles in brand staat. De Midjanieten, net wakkergeschrokken, nog helemaal slaapdronken, weten niet wat hun overkomt!! Zij worden wakker en weten niet waar ze het zoeken moeten. En in paniek slaan ze wilt om zich heen. En met hun zwaarden gaan ze instinctief af op andere mannen die ook zwaarden hebben, zonder goed te kijken wie ze voor zich hebben. Ze slaan los op ieder ander die ook een wapen heeft. Maar dat zijn ze allemaal z?lf. De ongekende energie die zij nu op hun buurt vrijmaken, komt alleen maar op henzelf neer. En zo verliezen ze de strijd!

Tot zover het verhaal dat wij vanmorgen hebben gelezen over Gideon, over Gideon de hakker, die zich eerst laat overwinnen door de roep van zijn ?geweten? (Jij bent de man die nu wat moet doen!), en die zich dan vervolgens wat losmaakt zijn eigen ongebreidelde slagkracht (van 32 000 man puur geweld). Deze Gideon, luisterend naar de roepstem van zijn hart, en die vervolgens - zijn eigen ongeremde natuur, zijn ongetemde natuur beheersend - w?nt het! In het gevecht tegen zijn vijanden, met niets anders in zijn hand dan maar 300 man, een aantal ramshoorns, fakkels en kruiken! ? Dat is wat dit bericht in de bijbel ons zeggen wil.

De vraag is dan natuurlijk, wat het is dat dit verhaal ook ons vandaag wel zeggen wil.
Wat zou dat kunnen zijn?

Volg je roeping?

Het eerste wat het verhaal ons zeggen wil, is natuurlijk: volg altijd de roep-van-hogerhand, die je in je voelt. Jij en ik, ieder mens, of je nog jong bent of al wat ouder, krijgt af en toe een bijzondere roep ingegeven, een roep van boven zeg maar, om iets te doen, wat hij of zij dan moet doen, en niemand anders. Hou je met die roep bezig! Ga die roep, zoals ook Gideon doet, wel eerst flink aftasten, en je afvragen: ?is dit wel mijn roep. Gaat het niet eigenlijk om iets anders?? Maar als je er uit bent: volg dan de roepstem van je hart, de roepstem vol van licht! De roepstem van de engel. Maar verdring niet langer alles wat in je leeft! Maar maak er werk van! Van je h?rtstocht!

? maar zorgzaam

Maak er werk van, ja! Maar niet, zegt onze tekst dan ook: niet ongebreideld! Niet explosief met de kracht van 32 000 man! Zoek het in het kleine, in het verfijnde, in het detail!

Zoals Jezus Christus ook heeft gedaan. Die de Zoon van God is, de Zoon van de grote God, de grote Zoon van God, en die op zijn gemak ook alles met gew?ld naar zijn hand had kunnen zetten! Zijn vijanden krachtig had kunnen verslaan met het uitvoeren van een ?sjihaat? van jewelste! Maar die dat niet heeft gedaan. Die integendeel: afstand heeft genomen van zijn macht! En dan zijn ramshorens, fakkels en kruiken heeft gedragen: het kruis dat Hij op zich heeft genomen. Hij koos in zijn geval ervoor de zonde en al de ellende van onze wereld ook zelf mee te ondergaan en mee te helpen dragen, verdragen en wegdragen, en ons zo bij te staan, te bevrijden en te verlossen! ? Zo horen ook wij mensen in ons leven onze roep te volgen, niet op een knallende, onverbiddelijke manier! Maar dienstbaar en wijs! ? Dat is denk ik het tweede wat de tekst tegen ons zeggen wil:

Volg je roep ? maar zorgzaam!

God rechtvaardigt je en hij heiligt je, en maakt je zo tot een doortastend en wijs regerend, koninklijk mens

En het derde wat niet alleen deze tekst, maar ook heel de bijbel tegen dagelijks ons zegt, is dit: dat God op ons mensen en ons leven betrokken is, op een manier die het beste met ons van plan is!

Wij twijfelen vaak nogal eens aan ons zelf en lijden aan onze omgeving. In ons komt vaak, door frustraties die we in het leven oplopen (zoals bij Gideon eerst ook), een warboel van gevoelens in ons op. Waardoor ons leven een leven op de run wordt: een ongecontroleerd leven op de vlucht, een leven waarin we ons wezenloos ergeren aan tal van dingen, we ons vervolgd voelen, angst hebben, en dan ? omdat we zo ontevreden zijn met wat we hebben ? van alles eisen van onze omgeving.

God neemt en accepteert ons mensen zoals wij z?jn, nu op dit moment! En Hij zegt tegen ons, hoe we er op dit moment ook uitzien: Ik ben met je!? Al de dagen van je leven! Zodat je mijn Zegen kunt ontvangen, zonder dat je er eerst nog van alles en nog wat voor zou moeten doen: je suf bidden bijvoorbeeld of je helemaal kapot op te offeren, zoals vele andere religies je aanraden om te doen.

God ziet en zegent ons, en Hij houdt van ons zoals wij zij: met al onze ups en downs. Zo rechtvaardigt Hij ons, en dan heiligt Hij ons: dat wil zeggen: maakt Hij zelf iets moois uit ons leven, als wij leven vanuit zijn liefde! Hij maakt koninklijke mensen van ons, mensen om van te houden, omdat ze een gevoelen voor hem koesteren, de roepstem in hun hart, en gevoel voor een juiste maat van de dingen: van niet zomaar van alles doen.

Moge God ons aller leven zo tot bloei brengen!

Amen.

Kopieerrechten: © copyright Kerken.com, 2002 - 2010.
Niets uit deze uitgave mag gepubliceerd of vermenigvuldigd of openbaar gemaakt worden in welke vorm dan ook, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de webmaster van Kerken.com en de bijdragende predikant. Voor vermenigvuldiging ter voorbereiding van, en openbaarmaking tijdens de zondagse eredienst is het wenselijk de predikant hiervan op de hoogte te stellen. Dit kan met behulp van het hiervoor bestemde formulier 'preek gebruiken'. Ter voorbereiding van bijbelstudie(bijeenkomsten) is geen toestemming nodig.
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2019 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter