Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 

Over de betekenis van de Drie-eenheid van God (Genesis 1: 26)
Preek afkomstig van Ds. G. Naber van de Gereformeerde Kerk te Sliedrecht.

       

Preek

Broeders en zusters in Christus!

Een keer per jaar, op de zondag na Pinksteren, vieren we ?zondag Trinitatis?, de zondag van de Drie-eenheid van God. Dan komen de drie hoofdzakelijke geloofslijnen van het kerkelijk jaar samen: a) de lijn van kerst (dat God-de-Vader graag bij ons wil komen en daarom ?vlees? wordt, ?mens? wordt, in de gestalte van zijn Zoon), b) de lijn van Pasen (dat God-de-Zoon alles voor ons overheeft om onze ellende en schuld ook zelf mee te maken en op zich te nemen en weg te dragen) en c) de lijn van God-de-Geest, waarvan wij met Pinksteren belijden dat Hij onder ons mensen verschenen is en allerlei verukkelijke dingen met mensen doet.

Die drie lijnen komen op zondag Trinitatis bij elkaar evenals drie gekleurde lichtstralen die dan samen komen om met elkaar op één punt te versmelten en dan één grote, witte lichtbundel te vormen die God in één keer in zijn geheel te laat zien.
Laat ons nu eens gaan kijken wat er allemaal aan boeiends verstopt zit in het nieuws dat God de drie-ene God is: Vader, Zoon en heilige Geest. Sommigen zullen zich misschien afvragen: is het nou werkelijk zo belangrik dat je daar zo nu eens bij stil moet staan?. Ik zelf vind van wel.

Er zijn ook vele anderen, die zeggen dat ze het allemaal wel best vinden (ze geloven het wel, zonder eigenlijk te weten wat en waarom ze het geloven). En weer anderen zijn er faliekant op tegen om op deze manier in een God te geloven. (Hoe dat toch komt, daar hebben we het zo meteen nog over).

Maar laten we nu echt eens kijken naar waar het bij het geloof in de drie-ene God nou eigenlijk precies om gaat. Dan weten we in ieder geval, waar wij het over hebben.

De aanleiding voor de triniteitsleer: je kunt niet met één woord over God spreken

Het komt er eigenlijk op neer, dat mensen, na het lezen van heel de bijbel, hebben gezegd: je kunt niet met één woord over God spreken. Maar je moet met drie woorden over God praten.

Vader
God is boven in de hemel als diegene die alles gemaakt heeft en die de oorsprong van alles is: dat is God de Schepper, God de Vader.

Zoon
Maar in de bijbel heb je ook Jezus Christus. En ook Jezus Christus wordt in de bijbel heel vaak God genoemd. Hij wordt in de bijbel heel vaak ?Heer? genoemd, of Here?, en het woord voor Here dat er dan in het Grieks staat (?Kyrios?) dat betekent niet alleen dat Jezus dan ?Heer? is, zeg maar ?de Baas?, maar dit woord ?Kyrios? staat in de Griekse vertaling van het Oude Testament altijd op die plaatsen, waar in het Hebreeuws ?Jahwe? zou staan, de naam van God zelf. Dus Jezus is ?Here? is ?Kyrios? is ?Jahwe? is ?God?. Dus Jezus is ook God. God niet zo zeer de schepper en oorsprong van alles. Maar God de helper, de verlosser, de redder. ? En zo kom je dus bij de uitspraak dat je niet alleen God de Vader hebt die God is, maar ook God de Zoon hebt die God is.

Heilige Geest
En later heeft men gezegd: als we nou toch bezig zijn het allemaal zo uit te splitsen en te rangschikken, dan moeten we ook de heilige Geest als een apart deel van God aanspreken. Want de heilige Geest is niet alleen maar iets van een sfeer die om de Vader en de Zoon heen hangt, niet alleen maar een sfeer zoals die ook een mens kan hebben met veel charisma of zo. Maar ook de Geest is in de bijbel af en toe een zelfstandige persoon: hij is de Trooster, die onafhankelijk van Jezus optreedt. Hij is een aparte persoon van God, die er voor zorgt dat wij in God en in Jezus gaan geloven en zo?

Zo kwam je uiteindelijk in de kerk uit bij de formule: God is tegelijkertijd Vader, Zoon en heilige Geest. God is zo groot, zo hoog, zo diep, zobreed en wijd, dat je niet met een woord alleen over God kunt praten, maar dat je dat met meerdere woorden tegelijk moet doen? Met meerdere woorden die allemaal heel verschillende dingen benoemen ? maar het betreft allemaal wel één God.

Later is men nog verder gegaan en heeft men nog meer onderscheidingen aangebracht.

Drie-een-naar-binnen-toe en Drie-een-naar-buiten-toe

En de grootste onderscheiding is wel die, dat men zei: we hebben dus de drie-ene God: Vader, Zoon en heilige Geest. Deze God (Vader, Zoon en heilige Geest) heeft een leven naar binnen toe (een manier-van-doen in zichzelf) en een leven naar buiten toe (een manier-van-doen in onze wereld)..God heeft als de drie-ene God een leven naar binnen toe, doordat Vader, Zoon en heilige Geest met elkaar omgaan. En Hij heeft een leven naar buiten toe, naar ons mensen toe en naar onze wereld toe, door zich op een bepaalde manier ook aan ons te laten zien.

Triniteit naar binnen toe: een en al liefde (Augustinus) en relatie

Naar ?binnen toe? gaat God vooral heel l?efdevol zichzelf om: de Vader geeft liefde aan de Zoon, de Zoon antwoordt op de liefde van de Vader. En de verrukkelijke sfeer waar ze dan samen in belanden, daarvoor zorgt de heilige Geest. Dat is de drie-eenheid naar binnen toe: Vader, Zoon en heilige Geest willen niet met zich zelf en voor zich alleen leven. De drie-ene God is in essentie, in wezen, een God-in-relatie, een God zich geven en liefhebben wil. God is niet een eenzame, almachtige heerser in de hemel, die eenzaam met-zichzelf-alleen ?boven? op een troon zittend vertoeft. God is in w?zenlijk iemand die uit is op communicatie, op relatie, op zich geven en ontvangen in ?liefde?. God is niet anders dan liefhebbend. Boven in de hemel hebben Vader, Zoon en hl. Geest elkaar oneindig lief. Dat is de zaligheid, die ze daar voortdurend aan elkaar beleven. ? En die zaligheid straalt van hen af, ook naar buiten toe. Alleen komt de liefde daar minder puur over?

Triniteit naar buiten toe: heersen, helen, actuele dingen zeggen (Calvijn)

Triniteit naar binnen toe is pure beleefde liefde. Daarnaast is er ook nog het werk van de drie-ene God naar buiten toe, naar ons toe, de mensen en de wereld die buiten God (be-)staan. Wat het handelen van de drie-ene God naar buiten toe betreft, daarvan zegt de traditie dat God in dit handelen vooral in liefde handelt. Alleen wordt de liefde dan op weg naar ons toe op drie manieren uitgesplitst. In de Vader handelt Hij als de ?koning?, die ? ons liefhebbend - alles in handen houdt en over alles heerst. In de Zoon handelt Hij als diegene die ons ook liefheeft door ons mensen zo veel mogelijk te willen samenvoegen en samenbinden in het leven, vooral als iets mis is gegaan. In de Zoon handelt God als ?priester? die het heil en verzoening voor ons bewerkt. En in de Geest handelt God aan ons als een ?profeet? die ons liefheeft, dat wil zeggen als iemand die ons mensen altijd net op tijd, heel actueel ingeeft, wat goed voor ons is en wij van Godswege aan zaligs mogen ervaren en zeggen.

Dus waar gaat het samengevat bij de Drie-eenheid van God om?

Het gaat om God de Vader en God de Zoon en God de heilige Geest. Die naar zichzelf toe leeft in een groot gebeuren van liefde. En die naar buiten toe zich aan ons mensen laat zien als een liefhebbende koning, priester en profeet: als een God die over ons heerst, maar die ook voor ons het heil wil bewerken en die ons altijd weer iets aparts, uniek ingeeft aan een boodschap die we kunnen spreken. - Best ingewikkeld allemaal, vind je niet???

Er zijn best veel mensen, ook gelovigen en theologen, die dit allemaal zo gecompliceerd vinden dat het het liefst willen afschaffen.

Kritiek I: door drie-een te geloven onteer je de verheven God. Je haalt Hem omlaag, want je geeft Hem teveel menselijkheid mee. Je bezoedelt Hem met teveel menselijkheid

De grootste kritiek komt vanuit de Islam op de triniteit af. Die vindt het heel moeilijk, ja zelfs godslasterlijk, dat je zegt dat God drie gestalten heeft. God is alleen maar één God. En die ene God woont boven in de hemel, hoog verheven in zijn heerlijkheid, onaantastbaar en rein. Je kunt het niet maken, zeggen ze dan in de Islam, dat je dan ook nog zegt, dat God ook mens geworden is, een mens zoals wij, Jezus Christus. Want dan/daardoor haal je de hoge God oml??g. God is geen mens, nooit niet. Als je dat gaat zeggen, ga je Hem bezoedelen, onteren, beledigen.

[[Waar zij mee zitten, iets daarvan kun je ook wel eens in christelijk kringen tegenkomen, namelijk als mensen het gevoel hebben dat Jezus Christus op een te menselijke, te normale manier wordt beschreven. In de afgelopen jaren had je bijvoorbeeld wel eens van die Jezus-films die verschenen zijn, waar Jezus heel menselijk werd afgebeeld. Daar kwamen dan ook heel veel protesten op, want men vond dat men Jezus op deze manier ging onteren. Alleen de Jezus-films, waar Jezus niet als mens-zoals-wij, maar als heel bijzonder werd beschreven, die kunnen door de beugel. ? Hier zit ook iets in van het protest van de Islam, en ook trouwens van het Jodendom, tegen het geloof in de drie-ene God. Je verheft een mens uit de schepping tot iets dat aan god gelijk is en je haalt God omlaag tot het niveau van de mens. Dat moet je niet doen. God-boven-in-de-hemel is alleen aan God-daarboven-in-de-hemel gelijk: geen mens en ook geen geestesfeer kan dit niveau zo evenaren.]]

Maar wij als kerk hebben toch altijd aan het geloof in de drie-ene God willen vasthouden. Want het is nou juist het leuke van het christelijke geloof, dat wij geloven, dat God juist niet alleen maar ?daar boven? ergens helemaal zalig verheven met zichzelf alleen bezig is. Maar dat God ook nu hier onder ons op aarde aanwezig is, hier beneden in zijn Geest ons bij elkaar heeft gebracht en het geloof in ons wakker houdt en met ons omgaat.

En het is toch ook fijn om te weten dat het niet alleen maar een mens zoals wij was die daar toen aan het kruis heeft gehangen, maar God z?lf. God zelf die daarmee wilde laten zien: ik ben zo zeer in jullie ge?nteresseerd, dat ik ook eens mee wil maken wat jullie ?daar beneden? allemaal zo mee moeten maken! Ik wil het ook eens zelf ervaren. Ik wil meeleven met diegene waar ik om geef en waar ik van hou. God is niet ver van een ieder van ons? en verlaat zijn verheven levensfeer om ons te kunnen ontmoeten. Dat geloven wij! ? In tegenstelling tot de Islam.

Kritiek II: door drie-een te geloven geef je een mens, Jezus, teveel eer.

Je maakt van een ?gewoon? mens een te verheven Godsgestalte, die niet meer van deze wereld is. Die zich teveel van ons gewone mensen onderscheidt. Wij mensen zijn (in potentie) allemaal even goddelijk of goddeloos.
Soms kun je ook nog een ander protest horen tegen de leer van de drie-eenheid. En die kritiek die heeft er niet zo veel problemen mee dat je Jezus-als-mens dan ook nog als God ziet, of andersom, God ook als de mens Jezus. Waar zij dan mee zitten, is dat wij als kerk dan zeggen: alleen in Jezus is God te zien. Alleen Hij is aan godgelijk/goddelijk! En wij andere mensen niet.

Waarom wij andere mensen dan niet ook, vragen ze zich af! Zijn niet ook andere mensen in onze wereld vaak heel ?goddelijk?, god-ge-lijk bezig: bijvoorbeeld (noem eens wat) Nelson Mandela (die zich jarenlang heeft opgeofferd in de gevangenis), of Mahatma Gandhi (die altijd geweldloosheid preekte). En waarom mag je niet ook voormannen van andere religies zo noemen: bijvoorbeeld Boeddha? Als je zegt, dat alleen maar J?zus God goed vertolkt, dan grens je je toch onvoorstelbaar scherp van anderen af!? En daar komen alleen maar oorlogen van?

[[Want (je moet dit alles je eens andersom voorstellen): er was eens een leider van een bepaalde secte, die heette Baghwan. Die zei ook dat hij zo ongeveer de enige, exclusieve, meest unieke vertolking van God op aarde was. Dat moest je dan geloven? Dat ga je dan toch ook niet zomaar geloven? Wie denkt hij wel dat hij is, denk je dan. Zijn niet alle mensen gelijk, even ?goddelijk? of ?niet-goddelijk? (in potentie)? ? Kun je dan niet veel beter gewoon zeggen, dat God in ons ?llen evenveel zit? Jezus had iets van God. Maar Boeddha ook. En Jan met de Pet ook, en tante Sien ook. Dan is het toch veel beter verdeeld? Of wij ?llen zijn goddelijk, of n?emand is goddelijk. Laten we het eerlijk verdelen over elkaar, zodat er geen oorlog komt! Zeggen ze dan.]]

Maar wij als kerk wilden toch altijd vasthouden aan het feit dat Jezus, en Jezus alleen de enige echte manifestatie van God op aarde is, diegene die God echt goed beschrijft. En waarom hameren we daar dan zo op? Op Jezus als de enige weg, en waarheid en leven?

We hameren daarop, niet omdat Hij in zijn leven zoveel kwaliteiten had. Omdat hij zo goed, zo goddelijk goed was. Dat zijn inmiddels oinmiddels ok wel meer mensen op aarde geweest, goddelijk, verrukkelijk goed.

Maar wij vinden het nodig dat wij Jezus en Jezus alleen de Zoon van God noemen, omdat Jezus daar zelf zo weinig de nadruk op heeft gelegd en Hij op een bepaald ogenblik een gestalte had, die Hem echt niet meer als goddelijk kenbaar maakt! Wij noemen Jezus alleen Zoon van God, omdat Hij zichzelf altijd wegcijferde, door zichzelf liefhebbende compleet op te offeren.

De bijbel wil graag tegen ons mensen zeggen: God is niet alleen iemand die hoog verheven is, iemand die in de hemel met zichzelf alleen is. God is ook niet alleen maar een manifestatie van het Goede hier op aarde. Een goddelijk mens. Maar God is ook een menselijke God, die op een goddelijke manier menselijk wilde zijn, door zich als medemens werkelijk tot de laatste snik op te offeren voor anderen, zodat jij en ik het goed hebben. Tot aan het kruis offerde hij zichzelf op, ja zelfs tot in de hel helemaal beneden offerde Hij zich op. Hij offerder zich op tot Hij zelf helemaal aan de grond lag. Zo ver is Hij gegaan. Niemand herkende Hem toen meer als God, zo kapot was hij gemarteld en geslagen. Men dacht alleen nog maar: hier ligt een hoop ellende. Maar het was God die daar dan lag. God in vorm van een hoopje vlees, alleen nog maar.

De triniteitsleer wil ons dan duidelijk maken: Jezus, deze lijdende mens, is God zelf! Hier was het God, die zich hier wilde laten zien. Jezus is niet alleen maar een mens die voor als een leuk goddelijk geloofsvoorbeeld kan dienen, om na te volgen. Maar Jezus is ook God in die zin dat hij alles, werkelijk alles voor ons heeft volbracht (ook wat wij niet meer volbrengen kunnen).

Vandaar dat wij zeggen: God is de Vader (die onze wereld heeft gemaakt) en God is de Zoon (die ons in onze wereld tot de uiterste mis?re van dienst wil zijn) en God is de Geest (die niet alleen maar een oeverloze sfeer, de sfeer van de kosmos, of de sfeer van je hart in jezelf wil zijn, maar ook een sfeer die TegenoveR je staat en die je aanspreekt: vaak, elke dag wel even, om je iets bijzonders in te fluisteren, zodat je daar dan kracht uit putten en ook van genieten kunt.

Waarom is het zinvol om in de drie-eenheid van God te geloven:

a) de drie-eenheid heeft best goede papieren
In de bijbel zelf komt de drie-eenheid niet voor als een uitgewerkte leer, als een uitgewerkt dogma. Maar de Nederlandse Geloofsbelijdenis zegt terecht dat er wel degelijk veel bijbelteksten zijn die er (heel gebrekkig, maar toch) naar verwijzen. God is in de bijbel meer dan alleen maar een enkele God in de hemel. Zo zegt God al helemaal aan het begin van de bijbel: ?laat Ons mensen maken?! Waar komt dat ?Ons? van ?laat Ons mensen? maken vandaan? Abraham wordt een paar hoofdstukken later door God bezocht in de vorm, in de gestalte van drie mannen: waren dat Vader, Zoon en heilige Geest? En Jezus zegt ook op tal van plaatsen dat Hij totaal één is met de Vader, en zoals gezegd: Hij wordt in de bijbel heel vaak ?heer? genoemd, ?kyrios?, ?Jahwe?. En ook worden we in de bijbel opgeroepen mensen te dopen (onder te dompelen) in de naam van God de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Dus helemaal onbijbels kan de leer van de drie-eenheid van God niet zijn.

b) God wil (ook ons) liefhebben en echt met ons mensen mens zijn.

c) God is onvoorstelbaar rijk aan vormen en inhouden
Ikzelf vind de leer van de triniteit last but not least daarom zo boeiend, omdat je God dan onvoorstelbaar rijk aan vorm en inhoud op je afkomt. God is niet alleen maar de strenge wetgever boven in de hemel, zoals Hij vaak in de islam en ook in het jodendom wordt beschreven. Maar Hij is ook de Geest de broedt op de chaos van onze wereld, Hij is ook de Geest die op het water zweeft boven een wereld die nog woest en ledig is (Gen. 1: 1,2). En Hij zucht ook wel eens met ons mensen mee, zegt Paulus in Romeinen 8, in zijn Geest. - Fantastisch toch?

We moeten ergens de nadruk op leggen?

Er is zo'n grote veelvoud in God, Hij is zo groot, dat een kerk als wij nooit over God kunnen praten op een manier die gelijk alles in een keer ter sprake brengt. De beperking van ons zintuigen- en taalstelsel legt ons op dat wij steeds ook alleen maar op één van de drie aspecten de nadruk kunnen leggen. We moeten ?ergens? instappen, als we God in zijn geheel willen beschrijven. En waar wij dan instappen, komt dan vaak de nadruk te leggen. We kunnen niet alles in een keer en met dezelfde nadruk noemen/verkondigen, maar leggen altijd een bepaald accent. Vandaar dat er ook zo veel verschillende kerken zijn. Iedere kerk benadrukt in haar beschrijving van God haar eigen ?instap?, legt in haar eigen verkondiging een eigen klemtoon. Er zijn kerken die het vooral over God de Schepper en over de voorzienigheid hebben. Andere kerken hebben het voordurend over Christus, de verzoening die Hij bewerkt en het reddende gevolg voor ons leven. En weer andere kerken (en steeds meer groeiend aantal), legt de nadruk op verkondiging en beleving van de Geest.

Soms worden de klemtonen ook als tijdslijn zichtbaar, zeg maar in de kerkgeschiedenis. Je hebt van die perioden (gehad) dat de kerk(en) vooral de nadruk leggen op God de Vader. Op een ander moment leggen ze (weer) nadruk meer op God de Zoon of God de Geest. Althans dat is mijns inziens ook in de afgelopen 100 jaar kerkgeschiedenis in Nederland het geval geweest:

...op God die jou van alles in je leven geeft?
In en na de oorlog waren veel mensen bijvoorbeeld bezig vooral met God de Vader. Het was een onzekere tijd toen. Mensen waren gedurende de oorlog vooral speelbal van de machten. Daar, met dat speelbal zijn, zat men toen wel wat. Men vroeg zich af: is er wel nog een Schepper die voor me wil zorgen? Ik merk er zo weinig van. Ben ook ik wel uitverkoren, hoor ik ook bij het rijk van zijn genade enz. Of heeft de hoogste macht me verdoend? Als men het goed had, ervoer men dat vooral als een cadeau van boven, van God de Vader.

?op God die ons mensen (steeds weer opnieuw) samenbrengt en samenvoegt?
Na de oorlog, toen alles weer (zelf) nieuw moest worden opgebouwd, mensen vooral zelf aan de slag moesten gaan, verlegde zich de aandacht van God de Vader (die je allerlei dingen al of niet laat overkomen) naar God de Zoon. God de Zoon die voor actieve mensen die met elkaar een nieuwe samenleven willen opbouwen, kan dienen als voorbeeld en weg van menselijkheid en verzoening en de mogelijkheid van een nieuwe start.

?op God bij wie een mens werkelijk verrukkelijk bij kan komen?
Nu, enkele decennia later, leven wij in een tijd dat heel veel mensen zich onzeker voelen, vooral nadruk op de heilige Geest. De wereld waarin we leven, is zo onoverzichtelijk geworden, dat vele mensen er onrustig van worden en nauwelijks nog weten wat ze moeten doen. De Geest cre?ert in mensen (zo ervaren ze dat) een aparte sfeer afzijdig van het gewone leven, een sfeer waarin zij zich geborgen en veilig voelen en waarin ze tot rust kunnen komen. Het is deze nadruk op en beleving van de Geest, waarna op dit moment in kerkenland de meeste mensen op uit zijn.

Ikzelf vind het prachtig, al deze veelvoud, in ruimte en tijd. Belangrijk is daarbij alleen, dat wij elkaar blijven respecteren en dat wij elkaar ? hoe verschillend wij ook in ons geloof een nadruk op iets leggen ? het licht in de ogen blijven gunnen en elkaar willen blijven ontmoeten? Dat we onze eigen manier van geloven (nadruk in het geloof) niet verabsoluteren, maar (zoals God zelf) in gesprek met andere manieren van geloven gaan, die ook bij God horen.

Evenals een mens altijd tegelijkertijd huwelijkspartner, ouder en werknemer is, maar nooit alles in een keer kan zijn (of door mensen die er naar kijken, nooit als alles in een keer ervaren wordt), zo is dat ook bij God. God is tegelijkertijd Vader, Zoon en heilige Geest en uit zich tegelijkertijd op deze verschillende manieren. Maar wij, die er naar kijken, kunnen dit niet alles tegelijkertijd overzien, maar geven, als wij ons persoonlijk geloof belijden, vooral aan, wat zich aan ons voornamelijk opdringt. ? Belangrijk is daarbij wel dat wij het geheel nooit uit het oog verliezen. God is niet alleen maar zo, zoals jij (vast en zeker) weet dat Hij is, maar Hij is drie-een: hij is ook nog meer en ook nog anders, en ook altijd weer graag weer eens nieuw! ? Dit alles komt vooral verrukkelijk aan het licht, als christenen met elkaar is verschillen omgaan.

Ik ben benieuwd, waar onze volgende generatie de nadruk op zal leggen, weer meer op God de Vader (van wie we afhankelijk zijn), of dat eerst weer God de Zoon (die ons mensen vooral in sociaal opzicht op elkaar betrekt en (nieuw) samenbindt) of gaan we toch nog langer door op de heilige Geest (die ons zo goed doet in een veel te hart leven)?

We zullen het wel zien, God in ieder geval zal zich niet onbetuigd laten!

Huiswerk

Hoe, op welke manier ervaar jij persoonlijk op dit moment God het meest?

Ga dat eens bij je na.
En ga dan eens na, door op verkenningstocht te gaan, hoe God ook op een andere manier ervaren kan worden. Zit daar ook iets bij wat jou nog eens kan gaan inspireren?
Veel succes en plezier bij het verkennen van de hoogte, breedte, diepte en lengte van God!!
Amen.

Kopieerrechten: © copyright Kerken.com, 2002 - 2010.
Niets uit deze uitgave mag gepubliceerd of vermenigvuldigd of openbaar gemaakt worden in welke vorm dan ook, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de webmaster van Kerken.com en de bijdragende predikant. Voor vermenigvuldiging ter voorbereiding van, en openbaarmaking tijdens de zondagse eredienst is het wenselijk de predikant hiervan op de hoogte te stellen. Dit kan met behulp van het hiervoor bestemde formulier 'preek gebruiken'. Ter voorbereiding van bijbelstudie(bijeenkomsten) is geen toestemming nodig.
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2020 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter