Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 

Een woord van vrede (Psalmen 85)
Preek afkomstig van Ds. D. Smit van de Nederlands Gereformeerde Kerk te Apeldoorn.

       

Preek

Brs. en zrs.,

Wij zullen straks danken voor al zijn goede gaven aan ons.
Voedsel, gezondheid, kracht om te werken.

Meestal denken we er niet bij na.
Meestal hoeven we ons geen zorgen te maken over voedsel, kleding, onderhoud, werkgelegenheid. Meestal gaat het allemaal wel goed.

Maar soms niet.
Jaren achtereen een goede oogst gehad, maar ineens is het mis.
Door te weinig regen of te veel regen, zodat de aardappels op het land verzuipen. en de groenten schreeuwend duur zijn.
Door het uitbreken van een venijnige plantenziekte of insectenplaag: MKZ, en varkenspest, die het hele economische leven ontwrichten.

Maar we hoeven niet te blijven staan bij de landbouw en kunnen kijken naar haal onze economie.
Soms krijgt die een forste deuk door omstandigheden die niemand kon voorzien, zoals de 11e september.
Wie had een jaar geleden gedacht dat 5000 werknemers bij KPN eruit moeten en dat 6000 mensen bij Sabena weg moeten?

En sommigen van U hebben dat ook zelf ervaren:
wat je nooit gedacht had gebeurde toch: het bedrijf wordt overgenomen of gaat over de kop en je vliegt eruit.
Zoek maar wat anders. Er is gelukkig een goed sociaal vangnet in ons land. En laten we daarvoor in deze dankstond voor danken. Maar je zekerheden ben je wel kwijt.

Zo bljkt er in de moderne wereld wat dat betreft nog niet zoveel veranderd te zijn in vergelijking met de wereld van de bijbel, toen door plagen of droogte onverwacht misoogsten konden ontstaan die het hele bestaan konden ondermijnen.
Hoe je ook zoekt naar oorzaken, het blijft iets ongrijpbaars houden.

En altijd is het een vraag geweest van de mensheid: wat is toch ?dit ongrijpbare? dat schuilgaat achter dit grillige verloop rond gewas en arbeid?
Soms heb je dat alles goed gaat, dat het marcheert zoals het moet, goede sfeer, Waarom het zo goed kun je niet eens goed zeggen: Er rust zegen op zeg je dan. Soms heb je dat alles tegen zit, dat er fout op fout gestapeld wordt, dat alles anders gaat dan je gedacht had. (murphy?s law). Hoe komt het nou? Het lijkt wel of er een vloek op rust, zeg je dan.

De gelovigen van Oude en Nieuwe Testament zeggen: dat heeft te maken met God. Met zijn aanwezigheid. Of met zijn afwezigheid.
Als hij aanwezig is, rust er zegen op ons leven, ons werk
Als hij afwezig, rust er een vloek op ons leven, ons werk.

En dat aanwezig zijn/afwezig zijn is het thema van Psalm 85.
Een psalm waarin gelovigen proberen om te gaan met die moeilijk te doorgronden afwisseling overvloed en schaarste, van goede tijden en slechte tijden, van zegen en vloek, van aan- en afwezigheid van God.

Het begint met een dankbare herinnering, een terugblik
?U Here, bent uw land goedgunstig geweest?.?

De Here had zich ooit afgewend van Israel. Van wege hun zonden en ongerechtigheid. Dat was direkt te merken: De dingen marcheerden dus niet meer. de vloek.

Maar toen is er een grote ommekeer gekomen.
Wat er gebeurd is, is een groot geheim, maar de zonden speelden voor God geen rol meer. Hij heeft ze bedekt. De ongerechtigheden: hij heeft ze vergeven.

Hij heeft zijn verbolgenheid weggedaan. Letterlijk: Hij heeft zijn boosheid ?verzameld? en weggezet.
Hij wendde zich af van zijn toorn. OK. Ik laat mijn boosheid achter me. Ik draai me om en wend me weer tot mijn volk en ga weer onder hen wonen.
En meteen werd dat merkbaar. Er kwam een keer in het lot van Jakob.
De zegen was weer voelbaar: De dingen marcheerden weer.

Als je dit begin leest, dan krijg je de indruk, dat de dichter in deze terugblik denkt een een bepaalde gebeurtenis met een fundamentele betekenis. Iets dat functioneerde als een soort basis voor de rest. Zoals je dat ook wel hebt in een relatie. Je het wel vaker dat je je van elkaar afwendt en toewendt. Maar soms is de crisis zeer hevig en zwaar. En als je dan toch weer naar elkaar toekomt, dan kan dat de basis vormen voor een reeks van jaren. Nou aan zoiets denkt de dichter, denk ik. Immers er staat: u hebt al hun zonden weggedaan. U hebt weggedaan al uw verbolgenheid.
Die toewending van God in het verleden was fundamenteel. Een die een toekomst van jaren opent.
Uittocht, Terugkeer uit ballingschap, iets anders?

Maar juist daarom is het zo moeilijk te begrijpen wat er daarna gebeurt.
Dat het daarna toch opni?uw mis kan gaan.

Het kan soms rauw op je dak vallen, op dezelfde wijze als de scherpe overgang in deze psalm je rauw op het dak valt. in vs 5.
Van dankbaarheid naar gebed uit de diepte.

Opnieuw marcheren de dingen niet. Opnieuw lijkt het alsof de Heer zich heeft afgekeerd vanwege de zonden van het volk.
Zo komt het tot het gebed om herstel in oude glorie.
Dat opnieuw dat wonder geschiedt van de omkeer van God.

Herstel ons o God van ons heil
doe teniet uw afkeer van ons.
Zult u dan voor altijd tegen ons toornen?
Zo bent U toch niet.
U bent toch een God, die terugkeert,
die uw volk in oude glorie herstelt?
Zo kennen we U.
En dan loopt het uit op de bede die een zekere nadruk krijgt:
O Here, tien ons dan ook uw verbondenheid met ons.
Geef ons uw heil, welvaart, voorspoed.

Die fundamentele wending van het begin, die het fundament van je relatie vormt, is een aangevochten iets. Iets van geloven, maar niet zien.

Zo leven ook wij als christenen.
Op het fundament van die fundamentele en defintieve toewending die God naar ons gemaakt in en door de Heer Jezus Christus.
die ?l onze zonden heeft weggedaan aan het kruis.
Het offer van zijn leven heeft voor ons de toekomst met God geopend. Niet voor jaren, maar voor eeuwig.

Maar dan toch ineens kan dat aangevochten worden, zegen weg? De glans weg? De Geest weg?
En dan bid je mee? Heer, doe ons terugkeren, herstel ons.

Kun je dat zomaar bidden?
Is het niet zo dat we door onze ongerechtigheden de Heer hebben weggejaagd uit het land en de zegen verspeeld?
Heeft een wereld die waarin 20 % van de wereldbevolking 80% van de rijkdommen van de wereld bezit het recht te bidden om een goede oogst en voedsel voor ieder? Heeft een gemeente die ernstig tekortgeschotenis het r?cht om te bidden om Gods zegen?
Heeft iemand die heel goed weet, dat hij grenzen heeft overschreden het r?cht om te bidden om Gods genade?

Het zal niet gaan zonder het zien van je eigen rol in dit geheel en belijdenis van schuld.
Maar dan blijven de vragen je nog bestormen.
Ik weet, dat ik niet volmaakt ben en tekortschiet. Maar ben ik dan zo veel meer zondig dan anders, dat u nu ineens uw zegen onthoudt?
Ben ik dan zo veel meer zondig dan anderen, dat u zich nu van ons afwendt?
We krijgen het niet rond.

Daar kom je alleen maar uit door met de psalmist terug te keren naar de basis.
U bent uw land goedgunstig geweest o Here,
Dat is: U hebt toch Jezus gezonden. Door zijn dood zijn al onze zonden verzoend.
Alleen pleitend op zijn werk, We bouwen op zijn onschuld en zijn gehoorzaamheid. Wij zijn niet volmaakt, maar we verlangen oprecht naar uw zegen.
Alleen met een beroep op zijn onschuld volmaaktheid en offer durf ik te bidden:
Heer, tien ons ook uw verbondenheid en schenk ons uw heil.

Maar nu gebeurt er iets bijzonders in de psalm.
Hoe houd je het uit in de spanning?
Want geloven zonder te zien, kan uitputten.
En daar nu geeft de psalm een prachtig antwoord op.

In die tempelsamenkomst is iemand die een weg wijst.
Iemand die zegt: Stil, Ik wil horen wat God, de Here spreekt
Hij zal ons niet laten zitten. Hij zal ons een woord van vrede geven.

In die spanning mag je dus rekenen op een ?woord van vrede?
Een woord, waarin God zijn verbondenheid bevestigt en de twijfels en bange vragen wegvaagt.

Wi hebben zo'n woord nodig om verder te kunnen.
?Opdat we niet terugvallen in de dwaasheid?, zegt de psalm.

Opdt we niet terugvallen in de dwaasheid van de wanhoop, van het ongeloof, van de vertwijfeling. Want de Here heeft al onze zonden weggedaan.
Opdat we niet terugvallen in de dwaasheid van het onrecht, dat ons elke keer van God en zijn zegen vervreemd.

Is dat niet wat wij nodig hebben.
In die spanning, die onzekerheid van de dingen in onze gemeente waarover ik het in het begin van de dienst had?

We hebben een woord nodig om verder te kunnen.
Een woord waarin God zijn vrede bevestigt.
om niet terug te vallen in de dwaasheid.

Voordat we luisteren naar de inhoud van dit woord van vrede.
Is dit voor ons, die leven in de spanning van wat beloofd is en wat is, niet een weg om te gaan:
?Ik wil luisteren naar wat de Here zegt?..?
Op een woord van vrede wachten. Wat zal Hij ons nu zeggen?

Dat woord komt dan ook via deze profeet in de gemeente.
?Waarlijk, zijn heil is nabij hen die Hem vrezen?.
zodat heerlijkheid in ons land woont.

Het is alsof je Jezus hoort: Het koninkrijk van God nabijgekomen.

Het gaat om de tijd dat God komt. God zelf (Het slot van de psalm)
Dat er weer glans over het land, over de wereld, over mijn leven gaat liggen. De glans van God zelf . Het is niet ver meer weg. Het is bijna te pakken.

Voor wie God vrezen, voor wie open staan voor God, voor wie Hem verwachten.
Die zich opmaken om zijn wil te doen.

En in een prachtig visioen geschetst van het land?.
Het koninkrijk van God.
Hoe goedertierenheid en trouw elkaar ontmoeten.
Gerechtigheid en vrede kussen elkaar in een feest der herkenning.
Beide hebben dezelfde afkomst: van God. Ze begroeten elkaar als broeders.

Het ?ne licht van Gods heerlijkheid, Gods glans breekt als door een prisma uiteen in de vele kleuren: goedertierenheid (liefdevolle trouw) vriendelijkheid, betrouwbaarheid, gerechtigheid en vrede. Samen vormen ze de glans van God.

Als God terugkomt en zich toewendt, dan worden hemel en aarde verbonden.
Door de gerechtigheid die uit de hemel komt (zijn reddende en bewarende daden) spruit op aarde de trouw uit: het leven uit het geloof.
Zoals door de regen het gewas groeit.

En ook ? als onderdeel van dat grote gebeuren, als ?bovendien geschonken?? zal de Here het goede geven, enons land zal zijn gewas voortbrengen. Want uw hemelse Vader weet, dat gij dit alles behoeft.

God zelf komt. Waaraan kun je dat zien? aan zijn reddend ingrijpen, zijn gerechtigheid. zijn hulp. Die gaat voor hem uit als herauten voor een koning.
Dat wil zeggen: Als God redt en bewaart, dan is dat natuurlijk fantastisch.
Maar deze ?gerechtigheid?, deze reddende en bewarende daden zijn nog maar een voorbode, van iets dat nog groter en rijker is: de komst van God zelf die zijn glans over de wereld legt.

We hebben veel ontvangen. Rijkdom, overvloed. Het is Gods gerechtigheid van boven, vanuit de hemel.
Laat er daardoor dan ook bij ons op aarde trouw mogen groeien.
We hebben veel ontvangen. rijkdom, overvloed.
Laten we ze ontvangen als dingen die ons bovendi?n geschonken worden.
Als voorboden van iets dat komt en nog groter is:
De aanwezigheid en de zegen van God, die nooit meer onderbroken woordt

Amen.

Kopieerrechten: © copyright Kerken.com, 2002 - 2010.
Niets uit deze uitgave mag gepubliceerd of vermenigvuldigd of openbaar gemaakt worden in welke vorm dan ook, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de webmaster van Kerken.com en de bijdragende predikant. Voor vermenigvuldiging ter voorbereiding van, en openbaarmaking tijdens de zondagse eredienst is het wenselijk de predikant hiervan op de hoogte te stellen. Dit kan met behulp van het hiervoor bestemde formulier 'preek gebruiken'. Ter voorbereiding van bijbelstudie(bijeenkomsten) is geen toestemming nodig.
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2019 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter