Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 

God verheerlijkt zich door de vuurproef (Daniël 3)
Preek afkomstig van Ds. H.J. Boiten van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt te Neede.

       

Liturgie

votum en groet

zingen: Gz. 30: 1,2 GK

wet (Dt.5)

zingen: Ps. 97: 5

gebed

Schriftlezing: Dani?l 3

zingen: Ps. 66: 1,2

Schriftlezing: 1 Petr. 4: 12-19

zingen: Ps. 66: 3,4

preek over Dan. 3

zingen: Gz. 32: 3,4,5 GK

gebed

collecte

slotzang: Gz. 301 LvK

zegen

Preek

Gemeente van onze machtige trouwe Heer Jezus Christus, broeders en zusters, jongens en meisjes,

Waarom moest dat nou zo?

Ik bedoel die vreselijke vuurproef waar die vrienden van Dani?l doorheen moesten.

Het vorige hoofdstuk eindigt geruststellend en haast triomfantelijk.

De heiden Nebukadnezar was onder de indruk van de macht van de Here God,

dat hij zei: jouw God, Dani?l, is de hoogste God die geheimen onthuld en regeert over alle koningen.

En Dani?l en zijn vrienden kregen topfuncties aan het hof en in het rijk.

Die zaten gebakken, zou je zeggen, en hun godsdienstige overtuiging werd voluit geaccepteerd.

Zelfs werd de dienst van de God van Israël erkend door de staat. Kwam er godsdienstvrijheid.

En in het verschiet ligt het koninkrijk dat God zal vestigen, en dat voor altijd zal bestaan.

We hebben de belofte dat we op weg zijn naar de definitieve doorbraak van Gods rijk.

Ja, maar wat Dan.3 ons leert, is dat de weg daar naar toe geen gemakkelijke reis is.

Verderop in de bijbel staat dat we door verdrukkingen het koninkrijk Gods moeten binnengaan.

Petrus drukt ons met de neus op die keiharde werkelijkheid:

sta niet verbaasd te kijken van de vuurproef die je moet ondergaan.

Langs de weg naar de grote toekomst staan geen erebogen - nog niet -

maar wel gevangenissen en brandstapels, slagvelden en gaskamers,

ziekenhuizen en begraafplaatsen, vluchtelingenkampen, en wat niet allemaal meer.

Dat de kerk lijdende kerk is, is geen uitzondering maar regel.

Verbaas je erover als je zomaar in volle vrijheid kunt geloven en kerk kunt zijn!

Gods kinderen moeten de vuurproef doorstaan, leren we uit deze geschiedenis en ook uit Petrus' brief,

opdat blijken zal dat hun geloof echt is en tegen een stootje kan.

Opdat God in en door de trouw van zijn kinderen wordt verheerlijkt.

Laten we daar God vooral bidden om moed en standvastigheid en trouw voor de lijdende kerk -

voor vervolgden om het evangelie, gevangenen en gemartelden, bedreigde kleine gemeenten -

maar net zo goed voor ons, om niet te verslappen en ons te verslingeren aan moderne afgoden.

Wat met die drie vrienden gebeurde, was blijkbaar nodig voor hen, om hun geloof te testen en te stalen.

Het is ook een overtuigend bewijs te zien van de overmacht waarmee de God van de hemel regeert.

We zien hier hoe de Here zijn belofte waarmaakt:

Wees trouw tot de dood, en Ik zal je geven de kroon van het leven.

We zien wat geloven is en kan: door het geloof wordt de kracht van het vuur geblust.



God verheerlijkt zich door de vuurproef van het geloof die zijn knechten doorstaan.

1. Hij maakt hen trouw tot in de dood:

2. Hij geeft hun de kroon van het leven.

1. God maakt in de vuurproef van het geloof zijn knechten trouw tot in de dood.

Koning Nebukadnezar liet een reusachtig gouden beeld neerzetten.

Helemaal van goud. van goud. Het glansde in de zon.

We weten niet precies wat het beeld voorstelde.

Er is gedacht aan een standbeeld voor Nebukadnezar zelf. Zoiets dictators nog doen.

In Noord-Korea bijvoorbeeld waar je overal de Grote Leiders afgebeeld ziet die geëerd moeten worden.

Of in de Kaukasusrepubliek Turkmenistan waar de president zich bijna als een god laat vereren

en een gouden beeld van vier meter hoog voor zich heeft laten neerzetten met zegenende handen.

Waar de kinderen op school elke morgen een buiging moeten maken voor zijn portret.

Als je een baan wil bij de overheid of het leger of je wilt studeren, moet je trouw zweren aan de president.

Een verzoeking die ook op de christenen afkomt: moet je weigeren of toch maar toegeven?

En vergis nu niet: een verzoeking net zo goed voor ons in het vrije democratische westen

met misschien onzichtbare minstens zo gevaarlijke afgoden als economie, het grote geld,

technisch kunnen, zelfbeschikkingsrecht voor de mens.....wie gaat er niet voor op de knieën?

Toch zullen we eerder moeten denken aan een godenbeeld.

De aanklacht tegen Dani?l en zijn vrienden was niet dat ze niet voor de koning wilden buigen

maar dat ze de goden van Babel niet wilden aanbidden.

Waarschijnlijk hebben we te maken met een beeld van de hoofdgod. van Babel:

Mardoek (ook wel Bel genoemd). Mardoek gold als de zonnegod. Vandaar dat goud.

Hij was de oppergod van Babel. Alle hoogwaardigheidsbekleders moesten hem aanbidden.

Bij dat beeld dat Nebukadnezar liet neerzetten - als zo vaak - zie je godsdienst en politiek samen opgaan.

De grote manifestatie rond in dat beeld in het dal Dura was vooral een politieke meeting.

Heel de politieke en militaire en wetenschappelijke elite van het rijk was aanwezig,

en daarnaast waren er afgevaardigden van de volken die bij Babel waren ingelijfd.

We lezen van volken, naties en talen. Heel de wereld moest aan de voeten liggen van Babel,

en van Nebukadnezar als vertegenwoordiger van Mardoek.

Wat dat betreft is er weinig nieuws onder de zon.

In hoeveel landen geldt niet de Islam of het hindoeisme als officiële en eigenlijk enig toegestane religie

of claimt één bepaalde kerk het alleenrecht met achterstelling of zelfs vervolging van andere groeperingen?

Vaak mag je voor je zelf nog best jouw geloof erop na houden, als je maar niemand probeert te bekeren,

als je maar geen bijbels uitdeelt of aan evangelisatie doet, of als kerk je naar buiten toe laat horen en zien.

Als een moslim of hindoe maar geen christen wordt, want dat is ontrouw aan zijn volk en aan de staat.

Kijk, daar zien we levensgroot het conflict waar Dani?s vrienden mee te maken kregen

toen Nebukadnezar van ze vroeg voor zijn beeld te knielen.

Ze werden niet vervolgd omdat ze een andere god hadden.

Er was in Babel om zo te zeggen 'godsdienstvrijheid'. ]

Je mocht rustig je eigen geloof erop nahouden en daar ook openlijk voor uit komen.

Als je maar in het openbare leven je aan de bevelen van de oppermachtige koning hield.

Als je ook maar meedeed aan de staatsgodsdienst van Mardoek en andere goden.

Dat was in het belang van de staat en de eenheid van dat rijk met daarin zoveel volken en talen en

godsdiensten. Dwarsliggers die die eenheid verstoorden, konden niet geduld worden.

Een onverdraagzame opstelling alsof jouw God de enige ware is, is tegen het belang van de staat.

Dat kan zeker niet worden geaccepteerd van wie belangrijke functies bekleden.

Dan is stipte gehoorzaamheid en loyaliteit vereist. Dan moet je je aanpassen.

Soortgelijke situaties zijn ook later voorgekomen.

Zoals de christenen in de eerste eeuwen voor de keus stonden: offeren voor de keizer of niet?

Zoals in de 20e eeuw de nazi-ideologie, en de communistische dictaturen gehoorzaamheid opeisten.

Zoals in nogal wat landen het je je baan of je studie kost als je niet meegaat met wat de staat van je eist.

Maar ook in onze verdraagzame samenleving kom je trekjes tegen van onverdraagzaamheid

als je wijst op de geboden van de Here die voor alle mensen gelden.

Als wordt gezegd dat iedereen vrijheid van godsdienst heeft en ook de onderwijsvrijheid een groot goed is,

maar dat daar bovenuit gaan de rechten van de mens die toch zelf mag beslissen wat hij doet en laat.

En zomaar agressie kan loskomen als je wijst op Gods geboden die gelden voor alle mensen

en die uiteindelijk zwaarder wegen dan wat mensen vinden en wat ministers aan wetten maken.

Gemeente, zomaar kunnen we ervoor komen te staan.

Voor de keus tussen gehoorzaam zijn aan de Here en zijn geboden,

of meegaan met wat mensen van ons vragen en verwachten.

Een keus die veel kan kosten en ingrijpende gevolgen kan hebben.

Dat was zeker zo voor Sadrach, Mesach en Abednego zoals de koning ze natuurlijk noemde.

Voor hen - zoals voor veel andere gelovigen mensen voor hen en na hen - ging het op leven en dood.

Je komt onder de indruk als je de verhalen leest over wat ook vandaag aan de dag in heel veel landen

voorgangers en andere christenen overkomt als ze niet toegeven en ervoor uitkomen dat Jezus hun Heer is.

Er zijn hele series voorbeelden van achteruitzetting, getreiter, gevangenschap en zelfs mishandeling en

moord.

Voor die drie vrienden van Dani?l kwam het er nu op aan.

Een afgrijselijke dood wachtte iedereen die weigerde door de knieën te gaan.

Ze stonden voor hun geloof toen iedereen door het stof kroop en meedeed met de grote massa.

Ze konden en mochten niet doen wat de koning van hen vroeg. Ze stonden voor hun geloof.

En daar bleven ze bij, ook toen ze meteen door jaloerse collega's werden aangebracht

en ze zich moesten verantwoorden voor hun houding.

Van de kans die ze kregen om het alsnog goed te maken,maakten ze geen gebruik.

Weer zo'n verzoeking: we geven je nog een tweede kans, om je geloof af te zweren.

Om je te bekeren, tot de islam bijvoorbeeld, of om terug te gaan tot de officieel erkende kerk.

Er valt niet met ons over te praten, zeggen ze tegen de boze koning.

U moet er eens op letten hoe ze dat zeggen.

Nebukadnezar had gezegd: als jullie niet knielen, dan ga je de oven in en je zult levend verbranden.

Jullie zijn reddeloos verloren. Zelfs geen god, ook jullie God niet, kan je dan nog redden.

De hoogmoed druipt er van af: welke god zou jullie uit mijn hand kunnen redden?

Niet een toch? Ik ben toch oppermachtig? Ik met mijn geheime politie, wij die in de meerderheid zijn?

Dan zeggen die drie joodse mannen niet: wij zijn niet bang, de Here redt ons wel.

Zeker, ze weten dat de Here dat kan doen.

Maar ook dat de Here anders kan beslissen, dat ze om hun geloof zullen moeten omkomen in het vuur.

Dat de Here kan redden, wil niet zeggen dat Hij dat ook altijd doet.

Maar, zeggen ze, ook als onze God ons niet redt,

als we onze trouw aan Hem met de dood moeten bekopen,

dan nog zullen we niet knielen.

Nee, dat is geen stoere taal van henzelf: kom maar op, wij zijn niet bang.

Wij weten dat het goed is afgelopen, maar dat wisten zij niet.

Dat weten ook die gevangenen en mishandelden en ter dood veroordeelden vandaag niet.

Wie zou niet bang zijn als het vuur je zo na aan de schenen komt, als je geloof je het leven kost..

Er zijn overal en door de eeuwen heen heel veel gelovigen wel mishandeld, onthoofd, verbrand...

Het is de Here die zijn knechten trouw wil maken, trouw zelfs tot in de dood.

Om die trouw vooral wordt ons gebed gevraagd. Meer nog dan om vrijheid en ruimte voor de kerk die lijdt.

Op die trouw komt het ook aan voor onszelf en voor onze kinderen. Voor jullie bij wat op jullie afkomt.

Ook als niet dat van ons wordt gevraagd, wat van die vrienden van Dani?l gevraagd werd.

We hebben gelezen wat Petrus schreef over de vuurproef van het geloof.

Dat we niet verbaasd moeten zijn of in de war moeten raken als ons geloof offers van ons vraagt.

Als we dik in de zorgen zitten.

Als we met ernstige ziekte te maken krijgen,en moeten vrezen voor de afloop.

Durven we het aan door dik en dun op de Here te vertrouwen,

ook als we niet weten wat de uitkomst is?

Geloven we echt dat de Here met de beproeving voor uitkomst zal zorgen?

We kunnen niet anders dan de Here om dat vertrouwen vragen.

Dan komt het echt goed!

Ook als het door verdrukkingen heen moet, wie trouw is, zal de beloning niet ontgaan.

2. God geeft zijn knechten die trouw zijn geweest tot in de dood, de kroon van het leven.

Daar leek het eerst helemaal niet op.

De koning gaf opdracht het vuur nog veel heter te stoken

en de drie dienstweigeraars met kleren en al in de oven te gooien.

Dan zouden ze wel eens merken wie hier de baas was!

Zo gebeurde het ook, en God greep niet in.

Ze werden opgepakt en zonder pardon in de gloeiende vuurzee gesmeten. Vreselijk!

Maar dan, gemeente, gebeurt het wonder.

Hoe de drie vrienden hun executie hebben ervaren, vertelt de bijbel ons niet.

Wel dat de koning de schrik van zijn leven kreeg toen hij zat te kijken naar de terechtstelling.

Tot zijn verbazing zag hij niet alleen de drie veroordeelden ongedeerd door het vuur lopen,

maar hij ontdekte nog een vierde persoon bij hen.

Nebukadnezar zei: ''het uiterlijk van de vierde lijkt op dat van een godenzoon''.

Dat is gezegd in zijn taal, maar Nebukadnezar moest erkennen dat de God van deze mannen

blijkbaar wel zijn knechten kon beschermen en hen zelfs kon redden van het vuur.

Ze zijn niet bedrogen uit gekomen door zich aan Hem toe te vertrouwen.

De Here maakte waar wat Hij zijn profeet had laten zeggen:

''als u door het vuur gaat, zult u niet verteren en zal het vuur u niet verbranden''.

Hun geloof in die belofte had de verzengende kracht van het vuur gebroken.

God gaf ze aan het leven terug. En zijn naam werd nog veel meer geprezen!

Babel kon er niet om heen: er is geen God die zo redden kan!

Dat was toen, zegt u misschien. Het is goed afgelopen met die drie.

Maar het gaat meestal toch anders. Meestal komt er geen wonderlijke redding.

Als u dat zo zegt, dan hebt u gelijk. De geschiedenis van de kerk is een geschiedenis van martelaars.

Wie de rapporten van Amnesty Inernational, of van Open Doors, wordt er niet vrolijker van,

Je leest van executies, van moordpartijen, van christenen die bezwijken onder zware druk.

Wat komt er dan terecht van die mooie beloften dat de Here de zijnen beschermt en redt?

Het indrukwekkende dat deze geschiedenis is dat die drie vrienden hun leven in Gods handen legden,

Dat hun geloof niet stond of viel met de vraag of God hen wel uit deze nood zou helpen.

Nee, ze zeiden: ook als dat niet gebeurt, als dat niet in Gods plan past, blijven we op Hem vertrouwen.

En dat geloof stelt je nooit teleur. God laat dan merken dat hoe het ook afloopt, Hij bij je wil zijn.

Nebukadnezar zag een vierde bij die drie, iemand als een godenzoon.

Als je in Jezus gelooft, heb je zijn belofte: Ik ben met je, alle dagen, tot aan de voltooiing, tot het einde toe.

Het kan zijn dat gevangenisdeuren achter je op slot gaan en dat die deuren dichtblijven.

Dat je van je ziekte niet beter wordt. Dat het niet goedkomt met je kind dat z'n eigen weg wil gaan.

Dat jouw probleem niet wordt opgelost, en het zelfs van kwaad tot erger gaat.

Dat je moet opgeven wat je na aan het hart ligt of wie jou heel dierbaar is.

Het is wat Jezus zegt: Mij volgen, is je kruis willen dragen achter Mij aan.

Het is delen in het lijden van onze Heer, om zo straks te mogen delen in de glorie van zijn overwinning.

Dan kan er onderweg heel wat gebeuren, maar uiteindelijk kan niets ons blijvende schade doen.

Ons leven is veilig opgeborgen bij Vader. Als God voor ons is, wie kan tegen ons zijn?

Zo komt de Here aan zijn eer, in dat lijden van zijn kinderen, en ook in en door ons leven.

En eens komt het zover dat alle volken en naties en talen zich zullen buigen voor de troon van God

en dat ze goedschiks of knarsetandend Jezus als Heer zullen erkennen.

De bijbel zegt dat allen die het beest en zijn beeld niet hebben aanbeden, zullen leven met Christus regeren.

Maar wie dat hardnekkig geweigerd hebben, gaan samen met de duivel in de oven die God stookt,

de poel van vuur en zwavel, waar het vuur nooit meer wordt gedoofd.

Brs. en zrs., jongens en meisjes, bidt maar vaak voor de lijdende kerk...en ook voor uzelf en elkaar,

vraag maar aan de Here of Hij uw broers en zussen in al die landen waar ze te lijden hebben,

trouw wil maken, als het moet tot in de gevangenis of zelfs tot in de dood......

maar vergeet ook niet dat gebed voor ons in de gevarenzone vlakbij: maak ons trouw Heer, en echt,

Dan kan de kroon van het leven ons niet ontgaan. Als alle klagen overgaat in een loflied zonder eind.

Amen

Kopieerrechten: © copyright Kerken.com, 2002 - 2010.
Niets uit deze uitgave mag gepubliceerd of vermenigvuldigd of openbaar gemaakt worden in welke vorm dan ook, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de webmaster van Kerken.com en de bijdragende predikant. Voor vermenigvuldiging ter voorbereiding van, en openbaarmaking tijdens de zondagse eredienst is het wenselijk dit even aan ons door te geven. Dit kan met behulp van het hiervoor bestemde formulier 'preek gebruiken'. Ter voorbereiding van bijbelstudie(bijeenkomsten) is geen toestemming nodig.
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2020 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter