Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 
Kerken.com \ Afdelingen \ Overdenkingen

,,WAT EEN TUIG TOCH EIGENLIJK

Wat een tuig toch eigenlijk!”, zei ik tegen mijn vrouw toen we onderweg naar de kerk twee voor de zoveelste keer vernielde bushokjes tegen kwamen.

Ineens had ik een gevoel van walging van het aanstootgevende gedrag van zoveel kinderen en jongeren.

Dom vernielen wat ze na het stappen tegenkomen, met elkaar op de vuist gaan, na indrinken zich vol laten lopen, comazuipen, seks met iedereen, en dan dat afschuwelijke vloeken en elkaar uitschelden. Bah, wat een tuig.

Toch kwam het ineens ook heel beklemmend op me over. Hoe zal het die kinderen vergaan? Worden het door het drinken mensen met zware hersenbeschadigingen die aangewezen zijn op zorg van anderen? Worden het mensen met ongeneselijke hart- en longproblemen door het roken? Zullen ze ooit trouw kunnen zijn in een relatie? Zullen ze ooit in staat zijn kinderen voor te gaan op de goede weg en op te voeden? Zullen ze nog de waarde van waarden en normen kennen, besef hebben van wat mooi en goed is? Zullen ze ooit nog de Verlosser van hun leven leren kennen?

We zaten in de kerk die langzaam begon vol te lopen. Ik voelde me nog steeds opgewonden.

Maar de opwinding zakte weg en maakte plaats voor een gevoel van rust en behagelijkheid.

Die wereld van geweld en grofheid en goddeloosheid van jongeren en ouderen was gelukkig ver weg. Hier zat ik tenminste tussen behoorlijke mensen in alle vrede en vrijheid en rust. In de kerk waarvan Christus het Hoofd is en waar Hij gevolgd wordt door ons, zijn discipelen.

Je weet niet altijd wat er in je gebeurt. Waardoor je gedachten ineens een heel ander spoor inslaan. Maar met een grote schok dacht ik ineens: ,,Ik, volgeling van Christus?”

Hij heeft wel eens, b.v.farizeeën en Schriftgeleerden onverschrokken gehekeld, maar heeft Hij ooit mensen ,,tuig” genoemd? Kinderen, jongeren? Wat deed ik eigenlijk in die kerk met mijn harde oordeel?

Toen zag ik de Here Jezus. Nee, Hij vergoelijkte het gedrag en de slechte gedachten en zonden niet. Maar ik zag Hem in zijn ontzagwekkende grootheid, ik zag een liefde in zijn ogen die niet te beschrijven is en ik hoorde hoe Hij die kinderen en jongeren bij zich riep. Hij sprak ze ook toe: kom maar bij Mij, jullie die geen raad weet met jezelf. Die thuis zoveel ruwheid en geweld hebben meegemaakt en zoveel ruzie. Jullie die moesten aanzien hoe je ouders uit elkaar gingen na veel ellende. Jullie die zoveel slechte voorbeelden hebben gehad en zo weinig mensen hebben ontmoet die écht in je geïnteresseerd waren. Die zoveel volwassenenfilms – en t.v.hebben gezien van gedemoraliseerde en criminele mensen, die allang ontdekt hebben dat het in de wereld draait om sex, macht en roem en dat de meeste van deze de sex is. Jullie die opgroeien in een wereld waar mensen zijn die zich van Mij afkeren.

Hij legde zijn handen op die kinderen en zegende ze.

Laten we hopen en bidden dat steeds meer christenen uitgaan naar de verlorenen, ook in onze maatschappij die nog altijd een welvaartsmaatschappij is. Laten we alles doen om kinderwerk en kinderevangelisatie aan te moedigen en te steunen. En laten we vooral proberen goede voorbeelden te zijn.

Het gaat toch om kinderen van Hém, die kostbaar zijn in zijn oog.

Bron: [ Kees van Baardewijk ] Kees van Baardewijk - Toegevoegd op 15/09/2010 door Kees
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2020 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter