Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 
Kerken.com \ Afdelingen \ Overdenkingen

O LEER MIJ, ARME DWAAS….

Gij badt op enen berg alleen,
en…Jesu, ik en vind er geen
waar ‘k hoog genoeg kan klimmen
om U alleen te vinden:
de wereld wilt mij achterna,
alwaar ik ga
of sta
of ooit mijn ogen sla;
en arm als ik is er geen,
geen een,
die nood hebbe en niet klagen kan;
die honger, en niet vragen kan;
die pijne, en niet gewagen kan
hoe zeer het doet!


O leer mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet!

Guido Gezelle, de dichter van dit vers, staat bekend als een grote in Gods koninkrijk. Priester, geleerde en vooral dichter. Origineel dichter , die verrassend en trefzeker en zo kinderlijk bewonderend over het geschapene schreef. En die de taal zo kleurrijk hanteerde (denk aan ,,O, krinkelend, winkelend waterding”)
Maar deze reus in het koninkrijk heeft een benauwend probleem. Hij wil zo graag God ontmoeten en dan helemaal met zijn hele innerlijk op Hem gericht zijn. Hij wil helemaal alleen zijn met de Vader. Net zo als Jezus. Hij wil zich, om zo te zeggen: ,,Samen met God opsluiten”. Zonder afgeleid te worden door de wereld. Hij wil zo graag al zijn nood in Gods handen leggen.
Jezus vond zo’n plaats, op een hoge berg maar Gezelle kan zo’n berg niet vinden. Waarom niet? Omdat de wereld die hem achterna komt in hém zit. Klopt dat, bij zo’ n vrome? Ja, net als bij ons zit de wereld hem in het bloed, met al z’ n neigingen. We willen zo graag alles achterlaten bij God aan verkeerde gevoelens en gedachten en verlangens maar het lukt lang niet altijd.. ,,De wereld wil mij achterna”. En God schuift van je weg.
Maar die nood en die honger dan…Wat deden die Gezelle pijn. En wat doen die ons pijn. Het is haast niet uit te spreken hoe moeilijk het is alles bij God te brengen en bij Hem achter te laten…
,,O leer mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet”. ,,Here, leer ons bidden”, vragen de discipelen. En ze krijgen het ,,Onze Vader”. Maar ondanks en mét dat volmaakte gebed blijven we, denk ik, levenslang
tobben met ons bidden.. We zijn zo verward en zo vaak op onszelf gericht en we willen zo veel en de wereld trekt ons weg bij God vandaan. Maar ook dit komt een keer goed. En intussen moeten we ons er al stuntelend maar aan vasthouden, dat wij die niet weten hoe te bidden naar behoren, geholpen worden door de Geest die ons in onze zwakheid te hulp komt. * Ik stel me dat zo voor dat ons gebed onvolmaakt en onbeholpen bij God binnenkomt en dat de Geest er iets moois van maakt, iets dat God als muziek in de oren klinkt.* Rom.8:26.

Bron: [ Cees van Baardewijk ] Cees van Baardewijk - Toegevoegd op 01/07/2010 door Kees
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2020 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter