Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 
Kerken.com \ Afdelingen \ Overdenkingen

Leta uit Kosovo

De eerste keer dat ik haar ontmoette was ze denk ik een jaar of twaalf oud. Samen met haar zusje stond ze vrolijk gebekt op de hoogste verdieping van hun net gekregen woning. Het vorige huis was in de brand gegaan tijdens de oorlog. Lang hebben ze daarom gewoond in een groot koekblik, waar je ’s nachts nat kon worden van de regen die door het dak heen glipte. Maar na jaren wachten kregen ze dan eindelijk een eigen huis. Onder andere betaald met geld vanuit Nederland.

Ik kan me dat moment nog goed herinneren. Ze had een rood t-shirtje aan, precies dezelfde als haar twee jaar jongere zusje. Alsof ze verder niemand meer hadden hielden de twee jonge tienermeisjes elkaar vast. Ik maakte een foto van het blije duo. En dat had effect. De keer daarop dat ik langskwam kreeg ik een grote omhelzing. Een week later een tekening. Van Leta stond er onder.

Brief
Elke zomer bleef ik komen in Kosovo en zocht het gezin op. Ik kreeg een goede band met het meisje en ongevraagd werd ik d’r best friend. Met mijn verjaardag stuurde ze mij een kaart en omdat haar Engels steeds beter werd soms een begeleidende brief.

Elke zomer werd zij een jaartje ouder. Ooit gaf ik haar zwemles in het grote bad, nu praatte ze liever over jongens, bruiloften en God. Als ‘t moest, wilde ze ook wel mee met onze Nederlandse groep van jongeren om armen te bezoeken. Zij zou dan vertalen en als het nodig was iets over the God vertellen. Daar wist ze immers alles van sinds ze Hem was gaan leren kennen in die jaren.

Toen ze in de pubertijd raakte, durfde ik wat meer te vragen over haar vader. Hoe is hij om het leven gekomen? Denk je nog vaak aan ‘m en bezoek je zijn graf wel eens? Het bleek niet haar favoriete onderwerp. Ik kijk liever vooruit, zegt ze, terwijl we op een terrasje wat drinken. Of ik een keertje mee mag naar het graf? Natuurlijk, daar kom ik heel vaak na school.

Vermoord
En zo gebeurde het dat we in een taxi stapten en samen reden naar het massagraf, waar ooit haar vader op een afschuwelijke manier is vermoord. Het graf is é:é:n van de honderden die daar ligt, bezaaid met vrolijk gekleurde nepbloemen. Samen lopen we de taxi uit en Leta wijst me het graf van haar vader. Ik weet me niet echt een houding te geven en houd m’n zonnebril maar op. De zon brandt op m’n gezicht en probeert van het geheel nog wat vrolijks te maken. Makkelijk is dat niet.

Ik kijk naar de foto op het graf. Precies d’r broer, denk ik. Wat erg. Een dikke brok in m’n keel maakt het lastig om haar een vraag te stellen. Als ik naar d’r gezicht kijk schrik ik. Is dat nou een traan die over haar wang glijdt? Weer weet ik me geen houding te geven en schaam me diep dat ik haar hier naartoe heb gebracht. Ik kijk snel een andere kant op en zie de taxichauffeur ongeduldig kijken. Maybe we should go back?

Ontmoet
Terwijl we naar de taxi lopen schieten er allerlei vragen door m’n hoofd. Waarom? En hoe moet dat zijn om zo je vader te verliezen? Het klinkt een beetje raar, maar… als dit niet was gebeurd en als hier nooit oorlog was geweest, dan was ik hier waarschijnlijk nooit gekomen. Dan had ik Leta niet ontmoet en had ik nooit haar leven leren kennen.

Toen ik braaf mijn Frans-woordjes leerde op de HAVO moest zij met haar gezin vluchten naar een ander land. Teruggekomen bleek het huis verwoest en papa niet meer in leven. Haar moeder continu in tranen.

En nu? Nu is ze niet alleen jaren ouder, maar zo vol met liefde voor andere mensen. Ze studeert voor verpleegkundige en wil later ook andere mensen gaan helpen. Als een van de weinigen in haar omgeving heeft ze de liefde van Jezus leren kennen en put ze daar kracht uit. Ondanks alles is het goed met haar gekomen. En ik weet wat ‘hoop’ is. Dankzij haar.

Bron: [ Soul Survivor ] Stefan - Toegevoegd op 28/09/2009 door
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2020 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter